Verbouwingsperikelen * De eerste etage

De eerste etage, waar alle slaapkamers, de badkamer en nog twee andere kamers zich bevinden. De slaapkamers en badkamer zijn de meest normale ruimtes van deze verdieping. De logeerkamer en het cv hok zijn raar. Echt waar, ze zijn raar!

In het voorhuis, het deel van mijn ouders hebben we al eens opgekeken van onlogische (in onze ogen) ruimtes/ creaties. Maar daar konden ze in het achterste gedeelte ook wat van. Alsof ze aan iets hadden gesnuffeld voordat ze de ruimtes gingen indelen. ‘De slaapkamers doen we gewoon en de badkamer ook, maar laten we er voor de lol 2 hele gekke kamertjes bij maken.’ Ik hoor het ze bijna zeggen haha.

De ruimte waar de cv ketel hangt is gek vanwege het hoogteverschil. Een soort mini splitlevel woning in een kamertje gepropt. In het begin moesten we echt uitkijken dat we onze nek niet braken wanneer we iets in het kamertje moesten leggen. Voor ons was het een soort dumphok geworden. Alle feestdagen stonden er en we hadden er twee rekken met onze kleding staan. Later is het nog even een soort speelruimte geworden voor de meiden. Gezellig tussen de bakken met Pasen, Sinterklaas en Kerst bij elkaar.

Inmiddels is de ruimte leeg. Underlayment vloeren, een trapje en een deel van de oude gebinten is alles wat er overblijft. Een deel van deze ruimte wordt straks het 2e toilet. Die verhuist van de badkamer naar daar.

Een muf hok… bij het leeghalen kwam de geur die er hing toen we het net hadden gekocht weer terug.

Gek hok hè? Als je dit zo ziet… Alles is houtje touwtje vastgemaakt. Net of ze 4 dozen met verschillende schroeven hadden, deze door elkaar husselden en elke keer met de ogen dicht een schroef pakten.

Pas op dat je niet valt…

Laat ik het maar niet over het gekke trapje hebben. Die verdwijnt en de vloer wordt gelijk getrokken. Een stuk van de dakkapel zal voor meer licht en ruimte zorgen. En straks komt hier het beddengoed, de handdoeken, enz., enz. te liggen.

Dan de andere gekke ruimte. De logeerkamer. De ruimte is in principe niet verkeerd. Een soort pijpenla, maar zo op het eerste gezicht niks mis mee. Tot je beseft dat er achter 1 van de muren nog een puist aan ruimte zit… loze ruimte, waar sinds de jaren 80 niks meer mee is gedaan.

Links de muur van de overloop, achter de muur van de achtergevel, rechts de muur waar achter niks zit… niks, nakkes, nada.

Waarom hebben ze dat zo gedaan? Goede vraag. Misschien wilden ze een smalle kamer, hadden ze niet meer nodig. Scheelt weer schoonmaken zou je denken.

Een piepklein raampje… zo jammer, want daardoor wordt het een donker smal hok in plaats van een gezellige logeerkamer.

Ook hier niet veel licht. Een klein raam met een soort tunneltje. Hieraan kan je al een beetje zien hoeveel ruimte er achter de muur schuil gaat.

Er paste een twijfelaar in en dan hield het wel zo’n beetje op. Tegen de achterwand stond nog een door de vorige eigenaars zelf gefabriceerde kast. Hij was handig, want ik kon er heel veel in kwijt, maar daar was het dan wel mee gezegd 😉

Aan de andere kant van de muur van de logeerkamer.

Hierboven kan je goed zien wat voor ruimte er nog achter zit. Ik sta ik op de vliering boven het laatste stukje van de voormalige deel/ stal. Het tunneltje naar het raampje is hier ook goed te zien. Handig zo’n zoldertje (ook al stootten we er ons hoofd geregeld tegen), maar de logeerkamer zou zo mooi en ruim kunnen zijn. Gelukkig komt daar binnenkomt verandering in. Ook hier zal een groot deel van de dakkapel voor meer licht en lucht zorgen. De vloer wordt doorgetrokken tot aan de kap. Het gebint zal dan weer mooi zichtbaar zijn.

Sorry overigens voor de slechte foto’s. Maar het licht is zo beperkt, nu nog eens extra doordat er zeilen over het dak liggen. Sommige kamers lijken in brand te staan en in andere waan je je in een soort greenroom.

Hebben of hadden jullie vreemde ruimtes in huis?

x Mir

Verbouwingsperikelen * De badkamer

De badkamer… eentje uit de jaren 80. Nu is er natuurlijk niks mis met de jaren 80, het is mijn bouwjaar 😉 maar op de 50 tinten bruin ben ik best uitgekeken. Al kan het natuurlijk altijd erger. Zo begrepen we van de aannemer dat zij laatst in een huis waren met een groen/ oranje badkamer. Wat een giller!

Aangezien de financiering op zich liet wachten deden we het ermee. Oké het is niet moeders mooiste, maar het werkt. We kunnen er ons ding doen en daar gaat het in het beginsel om. Het hoeft niet meteen een toonzaal te zijn.

Een van de eerste foto’s van de badkamer net na de koop van het huis… mooi bruin hè? En zien jullie het schoonmetselwerk op de overloop, nóg mooier haha.

Maar goed, de financiering is rond dus we kunnen aan de slag. Volgend weekend gaan de pannen van het dak en in de week erna zal het asbest gesaneerd worden. Daarna neemt de aannemer de kap onder handen. Bij pap en mam komen er dakramen in. De oude van ons worden vervangen en aan de kant van de badkamer komt een dakkapel. Betekent dus ook dat de badkamer op de schop gaat. YES!

Het begon allemaal al best wel echt te voelen. Het ‘knijp me’ gevoel begint langzaam weg te ebben. Maar toen we afgelopen week in een showroom naar spullen voor in de badkamer en de rest van het sanitair stonden te kijken, kreeg ik een beetje een ‘help’ gevoel.

Met een merkstift hebben we de douche uitgezet. Leuk om op de vloer te tekenen… hij gaat er toch uit 🙂

Leuk al die plaatjes in je hoofd, waar je al 2 jaar naar uitkijkt. Maar nu moeten de plaatjes uitgewerkt worden. Vind ik die stijl en kleur ook wel echt mooi? Vind Edu het ook nog wel mooi? Hij is op zich een hele makkelijke man (driewerf hoera voor de makkelijke man!), maar ook hij drukt zijn stempel op zaken. Logisch, dit is niet iets voor een paar jaar om vervolgens weer te verkassen. Hier willen we echt grijs en gerimpeld worden en een rollator race houden.

Dus… een badkamer. Wat een keuze. De een nog lelijker dan de ander. Maar ook hele mooie dingen. Eerst neusden we zelf een beetje rond, maar al gauw liepen we met een dame van de badkamer zaak rond.

Ook op de muur een streepje. De bruine stortbak verdwijnt straks 🙂

Alles wat er nu in zit komt weer terug, op 1 ding na, het toilet. Nu hoor ik je denken ‘waar moet je dan ‘je ding’ doen?’. Het toilet gaat weg uit de badkamer, maar komt terug elders op de verdieping. Wel zo fijn een apart toilet. Al is het maar omdat er, wanneer er gebadderd wordt, de meiden de vreemde neiging hebben om ‘gezellig’ een nummer 2 te komen doen terwijl je ligt chillen in je lavendelsopje.

Het bad moest een grote zijn. Edu is immers bijna 2 meter en wurmt zich nu al bijna 2 jaar in een ieniemini bad. De douche moest groot en ruim zijn. En aangezien de badkamer niet een balzaal is, komt er een glazen wand. Hoe lichter hoe beter. En de wasbak wordt er eentje met 2 kranen. O en er komt een design radiator.

Riverstone pebble wit van pebble-shop.nl

De tegels waren snel gevonden. Ik had alles het liefste wit witter witst gehad. Maar dat vond Edu te klinisch. Dus een grote grijze vloertegel, grote witte (mat, geen glimmer de glim) wandtegels en in de douche komen kiezels. Die hadden ze daar niet, dus bestelden we een proefmatje via Pebble-shop. Handig dat je zo’n matje thuis kan bekijken.

Afgelopen vrijdag ontvingen we de offerte. Met enige spanning openden we de envelop. Waar ik de hoofdprijs verwachtte viel het reuze mee. Super! We moeten nu alleen nog een keertje langs om de kiezels naast de vloer-/ wandtegels te houden, om te kijken of het een match (made in heaven) is.

De bouwtekening van Hogeweg-sanitair BV in Goor.

Heel gek, ik kan me altijd heel goed een voorstelling maken van iets. Maar nu we de tekening hebben, alles uitgezocht hebben en zelfs al iets tastbaars in huis hebben, ben ik ff m’n mojo kwijt. Stond gisteren in de badkamer echt moeite te doen om het voor me te zien. Komt vast goed.

Eerst het dak eraf, kom maar op!

x Mir

Spannend * de eerste echte stylingklus

Spannend! En dat is eigenlijk een understatement. Ik kneep hem best toen onze buren vroegen of ik misschien een blik wilde werpen op hun huis/ styling.

De ruimte waar ik als eerste langs kwam, het washok/ de bijkeuken. Geen poespas nodig.

Mijn kamers hebben de ene na de andere metamorfose ondergaan. Ik schoof mijn meubels alle kanten op. Stond wel eens klem en dacht ‘waar ben ik in vredesnaam mee bezig?!!’ Maar als het dan eenmaal naar mijn zin stond was ik blij.

De hal, een prachtige grote en hoge ruimte. Niet te druk qua kleur en functioneel met leuke diy’s.

Met 13 verhuizingen, waarvan 10 met mijn ouders, heb ik heel wat tekeningen gemaakt, plannen uitgewerkt en heel veel geschoven. Maar dat was voor mezelf, dan wel voor mijn ouders of voor de huizen waarin Edu en ik woonden. En nu werd ik gevraagd om het voor iemand anders te doen.

De woonkamer, met prachtige spanten, hoge plafonds en een leuke hoekjes. Knusheid & warmte.

Relatief nieuwe buren, een compleet lege verbouwde boerderij. Geen idee waar ze van houden, wat hun smaak/ stijl is. Ik voelde me even net als een van de stylisten van VT Wonen weer verliefd op je huis. Maar dan met nul ervaring hahaha.

De keuken. Een gezellige plek om te genieten van goed gezelschap.

Een rondje door het prachtig verbouwde pand gelopen, geluisterd en heel veel in mijn hoofd opgeslagen. Even later kroop ik achter de pc om moodboards uit te werken.

De slaapkamer. Een fijne plek om je terug te trekken na een lange dag of om heerlijk uit te slapen na een drukke week.

’s Avonds rolden de moodboards uit de printer en stopte ik ze in een mapje, samen met een lijst met leuke (web)shops (bekend en onbekend) en de kleuren verf met de merken. Ik was er blij mee… Edu vond het ook mooi. Maar ja, om ons ging het nu even niet. Ik zou het de volgende dag gaan afgeven.

Na school, veilig met de meiden bij me reden we het erf op. Klotsende oksels á gogo. Het moment van de waarheid… spannend!!

Gelukkig werd het mapje met de moodboards doorgebladerd en zag ik geen fronsende wenkbrauwen of vraagtekengezichten. En al gauw de verlossende woorden ‘mooi’ ‘hier kunnen we wat mee’. Een last viel van m’n schouders.

Het kantoor. Niet teveel afleiding, functioneel, maar alles behalve saai.

Alle plaatjes komen van Pinterest, zo blij met dit medium. En samen met de kleuren van Flexa en Pure&Original kwam ik tot deze moodboards. Samen met het feit dat ze geen 2 linkerhanden hebben en niet vies zijn van wat planten heb ik ook wat leuke doe het zelf items en planten erbij gedaan.

Diezelfde avond volgde een berichtje van de buuf, het enthousiasme spatte er vanaf en de verf bleek al besteld te zijn! Te gek. Nog even geduld en ik mag bij ze gaan schuiven. Wat een gaaf gevoel, dat smaakt naar meer.

Benieuwd wat jullie ervan vinden.

x Mir

Mocht je een foto van jezelf herkennen en sta je nog niet genoemd bij de tags? Geef het aan en ik vernoem je erbij.