Verbouwingsperikelen * De eerste etage

De eerste etage, waar alle slaapkamers, de badkamer en nog twee andere kamers zich bevinden. De slaapkamers en badkamer zijn de meest normale ruimtes van deze verdieping. De logeerkamer en het cv hok zijn raar. Echt waar, ze zijn raar!

In het voorhuis, het deel van mijn ouders hebben we al eens opgekeken van onlogische (in onze ogen) ruimtes/ creaties. Maar daar konden ze in het achterste gedeelte ook wat van. Alsof ze aan iets hadden gesnuffeld voordat ze de ruimtes gingen indelen. ‘De slaapkamers doen we gewoon en de badkamer ook, maar laten we er voor de lol 2 hele gekke kamertjes bij maken.’ Ik hoor het ze bijna zeggen haha.

De ruimte waar de cv ketel hangt is gek vanwege het hoogteverschil. Een soort mini splitlevel woning in een kamertje gepropt. In het begin moesten we echt uitkijken dat we onze nek niet braken wanneer we iets in het kamertje moesten leggen. Voor ons was het een soort dumphok geworden. Alle feestdagen stonden er en we hadden er twee rekken met onze kleding staan. Later is het nog even een soort speelruimte geworden voor de meiden. Gezellig tussen de bakken met Pasen, Sinterklaas en Kerst bij elkaar.

Inmiddels is de ruimte leeg. Underlayment vloeren, een trapje en een deel van de oude gebinten is alles wat er overblijft. Een deel van deze ruimte wordt straks het 2e toilet. Die verhuist van de badkamer naar daar.

Een muf hok… bij het leeghalen kwam de geur die er hing toen we het net hadden gekocht weer terug.

Gek hok hè? Als je dit zo ziet… Alles is houtje touwtje vastgemaakt. Net of ze 4 dozen met verschillende schroeven hadden, deze door elkaar husselden en elke keer met de ogen dicht een schroef pakten.

Pas op dat je niet valt…

Laat ik het maar niet over het gekke trapje hebben. Die verdwijnt en de vloer wordt gelijk getrokken. Een stuk van de dakkapel zal voor meer licht en ruimte zorgen. En straks komt hier het beddengoed, de handdoeken, enz., enz. te liggen.

Dan de andere gekke ruimte. De logeerkamer. De ruimte is in principe niet verkeerd. Een soort pijpenla, maar zo op het eerste gezicht niks mis mee. Tot je beseft dat er achter 1 van de muren nog een puist aan ruimte zit… loze ruimte, waar sinds de jaren 80 niks meer mee is gedaan.

Links de muur van de overloop, achter de muur van de achtergevel, rechts de muur waar achter niks zit… niks, nakkes, nada.

Waarom hebben ze dat zo gedaan? Goede vraag. Misschien wilden ze een smalle kamer, hadden ze niet meer nodig. Scheelt weer schoonmaken zou je denken.

Een piepklein raampje… zo jammer, want daardoor wordt het een donker smal hok in plaats van een gezellige logeerkamer.

Ook hier niet veel licht. Een klein raam met een soort tunneltje. Hieraan kan je al een beetje zien hoeveel ruimte er achter de muur schuil gaat.

Er paste een twijfelaar in en dan hield het wel zo’n beetje op. Tegen de achterwand stond nog een door de vorige eigenaars zelf gefabriceerde kast. Hij was handig, want ik kon er heel veel in kwijt, maar daar was het dan wel mee gezegd 😉

Aan de andere kant van de muur van de logeerkamer.

Hierboven kan je goed zien wat voor ruimte er nog achter zit. Ik sta ik op de vliering boven het laatste stukje van de voormalige deel/ stal. Het tunneltje naar het raampje is hier ook goed te zien. Handig zo’n zoldertje (ook al stootten we er ons hoofd geregeld tegen), maar de logeerkamer zou zo mooi en ruim kunnen zijn. Gelukkig komt daar binnenkomt verandering in. Ook hier zal een groot deel van de dakkapel voor meer licht en lucht zorgen. De vloer wordt doorgetrokken tot aan de kap. Het gebint zal dan weer mooi zichtbaar zijn.

Sorry overigens voor de slechte foto’s. Maar het licht is zo beperkt, nu nog eens extra doordat er zeilen over het dak liggen. Sommige kamers lijken in brand te staan en in andere waan je je in een soort greenroom.

Hebben of hadden jullie vreemde ruimtes in huis?

x Mir

Verbouwingsperikelen * De badkamer

De badkamer… eentje uit de jaren 80. Nu is er natuurlijk niks mis met de jaren 80, het is mijn bouwjaar 😉 maar op de 50 tinten bruin ben ik best uitgekeken. Al kan het natuurlijk altijd erger. Zo begrepen we van de aannemer dat zij laatst in een huis waren met een groen/ oranje badkamer. Wat een giller!

Aangezien de financiering op zich liet wachten deden we het ermee. Oké het is niet moeders mooiste, maar het werkt. We kunnen er ons ding doen en daar gaat het in het beginsel om. Het hoeft niet meteen een toonzaal te zijn.

Een van de eerste foto’s van de badkamer net na de koop van het huis… mooi bruin hè? En zien jullie het schoonmetselwerk op de overloop, nóg mooier haha.

Maar goed, de financiering is rond dus we kunnen aan de slag. Volgend weekend gaan de pannen van het dak en in de week erna zal het asbest gesaneerd worden. Daarna neemt de aannemer de kap onder handen. Bij pap en mam komen er dakramen in. De oude van ons worden vervangen en aan de kant van de badkamer komt een dakkapel. Betekent dus ook dat de badkamer op de schop gaat. YES!

Het begon allemaal al best wel echt te voelen. Het ‘knijp me’ gevoel begint langzaam weg te ebben. Maar toen we afgelopen week in een showroom naar spullen voor in de badkamer en de rest van het sanitair stonden te kijken, kreeg ik een beetje een ‘help’ gevoel.

Met een merkstift hebben we de douche uitgezet. Leuk om op de vloer te tekenen… hij gaat er toch uit 🙂

Leuk al die plaatjes in je hoofd, waar je al 2 jaar naar uitkijkt. Maar nu moeten de plaatjes uitgewerkt worden. Vind ik die stijl en kleur ook wel echt mooi? Vind Edu het ook nog wel mooi? Hij is op zich een hele makkelijke man (driewerf hoera voor de makkelijke man!), maar ook hij drukt zijn stempel op zaken. Logisch, dit is niet iets voor een paar jaar om vervolgens weer te verkassen. Hier willen we echt grijs en gerimpeld worden en een rollator race houden.

Dus… een badkamer. Wat een keuze. De een nog lelijker dan de ander. Maar ook hele mooie dingen. Eerst neusden we zelf een beetje rond, maar al gauw liepen we met een dame van de badkamer zaak rond.

Ook op de muur een streepje. De bruine stortbak verdwijnt straks 🙂

Alles wat er nu in zit komt weer terug, op 1 ding na, het toilet. Nu hoor ik je denken ‘waar moet je dan ‘je ding’ doen?’. Het toilet gaat weg uit de badkamer, maar komt terug elders op de verdieping. Wel zo fijn een apart toilet. Al is het maar omdat er, wanneer er gebadderd wordt, de meiden de vreemde neiging hebben om ‘gezellig’ een nummer 2 te komen doen terwijl je ligt chillen in je lavendelsopje.

Het bad moest een grote zijn. Edu is immers bijna 2 meter en wurmt zich nu al bijna 2 jaar in een ieniemini bad. De douche moest groot en ruim zijn. En aangezien de badkamer niet een balzaal is, komt er een glazen wand. Hoe lichter hoe beter. En de wasbak wordt er eentje met 2 kranen. O en er komt een design radiator.

Riverstone pebble wit van pebble-shop.nl

De tegels waren snel gevonden. Ik had alles het liefste wit witter witst gehad. Maar dat vond Edu te klinisch. Dus een grote grijze vloertegel, grote witte (mat, geen glimmer de glim) wandtegels en in de douche komen kiezels. Die hadden ze daar niet, dus bestelden we een proefmatje via Pebble-shop. Handig dat je zo’n matje thuis kan bekijken.

Afgelopen vrijdag ontvingen we de offerte. Met enige spanning openden we de envelop. Waar ik de hoofdprijs verwachtte viel het reuze mee. Super! We moeten nu alleen nog een keertje langs om de kiezels naast de vloer-/ wandtegels te houden, om te kijken of het een match (made in heaven) is.

De bouwtekening van Hogeweg-sanitair BV in Goor.

Heel gek, ik kan me altijd heel goed een voorstelling maken van iets. Maar nu we de tekening hebben, alles uitgezocht hebben en zelfs al iets tastbaars in huis hebben, ben ik ff m’n mojo kwijt. Stond gisteren in de badkamer echt moeite te doen om het voor me te zien. Komt vast goed.

Eerst het dak eraf, kom maar op!

x Mir

Kinderkamer * Van blauw naar wit witter witst

De kamer van Noor onderging een metamorfose. Van blauwe tapijttegels (ja daar zijn ze weer!) naar wit underlayment. Van blauw naar wit witter witst ♥

Afgelopen 1 augustus werd Noor 10. 10… Tien!! Een tiener in huis. Wat geef je een meisje die blij is met niks? Ze wil dolgraag een keer kamperen en vissen met Edu, kan geregeld worden. Een paar boeken vond ze ook te gek (zijn inmiddels al uit) en ze wilde sparen voor een binnenhok voor Muis. Die staat al op de deel, gekocht van haar verjaardag geld.

Na het pimpen van Eva’s kamer, vroeg ik Noor of zij haar kamer ook graag anders wilde, qua vloer dan. Het leek haar wel wat. Alleen de gehorigheid vond ze dan wel een dingetje. De vloeren zijn namelijk van hout. Er ligt underlayment, daarbovenop een soort isolatie en dan de beruchte donkerblauwe tapijttegels. Het is al best gehorig. Wanneer de meiden boven een showtje opvoeren lijkt het net of er een kudde wilde olifanten boven rent. We schrokken ons rot toen we hier net woonden, bang dat er eentje door het plafond zou komen 😀

Allemaal leuke dingen, maar het is het net niet.

Wat ze dan erg vond was dat we haar dan kunnen horen. Als in ’s avonds wanneer ze eigenlijk op bed moet liggen… Ik heb haar gerustgesteld ‘We horen je nu ook al ’s avonds’ hahaha!

Drukke bedoeling, wel gezellig.

Een mooi moment was daar, een logeerpartij bij oma. De kamer kon op zijn kop. Op naar het wit!

Zus was op inspectie… mooi verschil zonder de tapijttegels.

De tapijttegels vlogen het raam uit gevolgd door de isolatie. Een vieze stofbende, maar het knapte meteen op. Heel even twijfelde ik nog of ik de vloer zo zou laten, maar de randen bij de plinten, waar je kon zien waar de oude vloerbedekking en zo zat, vond ik te lelijk. Dus de emmer met witte verf kwam tevoorschijn.

Heerlijk dat licht! De biedermeier schoof naar de andere kant van de kamer.

De Biedermeier kast bleef onveranderd, maar de ladenkast werd gestript van zijn laag lichtroze (Antoinette van Annie Sloan), het bed kreeg een lik verf (silversand van Abbondanza) en ook het bureautje kreeg een nieuwe jas (zijdeglans zwart op waterbasis van de lokale bouwmarkt). Ook spoot ik nog wat dingen zwart of wit. Dat van de meubels was eigenlijk niet de bedoeling, maar met het leegruimen van haar kamer zag ik hoe ze er aan toe waren en ik kon het niet laten 🙂

Alles weer op zijn plek.

De witte vloer was zo droog, maar de meubels (waaraan ik de dag ervoor al was begonnen) wilde maar niet drogen. Het was zo’n plakkerige dag. Even was ik bang dat ik het niet zou redden tot vandaag, de dag dat we de meiden op gaan halen. Maar gelukkig was het gisteren niet zo klam en kon alles weer op zijn (nieuwe) plek gezet worden.

Het was weer even een klus, vaak denk ik tijdens het verven en schuiven ‘waar ben ik aan begonnen’. Maar zodra ik de veranderingen zie wakkert mijn enthousiasme alleen maar nog meer aan.

De oude houten kist van mijn opa maakte plaats voor een gaaf ‘nieuw’ nachtkastje van BLUFT interieur.

Een lik witte verf, oké ook nog wat grijs en zwart, een paar nieuwe spullen, zoals het nachtkastje van BLUFT interieur, een kleed van H&M homeware en een vlaggenlijn van Liefhuis en je hebt een compleet andere kamer.

Het is misschien gek dat ik dit doe. Vooral met een hele grote verbouwing (lees: alles) in het vooruitzicht. Maar ik heb nu eenmaal slecht zitvlees. En op deze manier kan ik het alvast een beetje maken zoals ik het in mijn hoofd voor me zie. Straks komen er ook witte vloeren op de bovenverdieping, maar dan planken.

Tijd om naar Brabant af te reizen en Noor en Eva op te halen… ik ben benieuwd!

x Mir

Kasten * Er zijn nieuwe kasten binnen

Er zijn nieuwe kasten binnen gekomen.

Heb je interesse in 1 (of meer) van deze mooie kasten? En heb je een voorkeur voor een kleur, greepje/ knopje voor op een kast? Laat het me weten en dan creëer ik een nieuwe look voor jou.

De prijzen onder de foto’s (incl. BTW) zijn die van de kasten zonder opknapsessie. Je kan de kast dus zo van me overnemen, uiteraard loop ik ze wel voor je na en maak ik ze schoon. Maar je kan de kasten ook opgeknapt en wel, tegen een meerprijs (afhankelijk van wat je wil), van me kopen. De afmetingen staan onder de foto’s (in cm).

De eerste twee kasten kwamen samen binnen, lijken als twee druppels water op elkaar, los van het formaat. En zelfs de sleutels passen op beide sloten. Maar ze zijn natuurlijk ook los van elkaar te koop.

€90,-
(Mooie kast met originele slot & sleutel.
Aan de achterzijde zit een gat, vermoedelijk voor kabels van apparatuur van de vorige eigenaar.) 107 cm b x 39,5 cm d x 71 cm h

De witte kast is verkocht.

€100,-
(Mooie oude kast met originele slot & sleutel, een slagje groter dan de kast hierboven.) 115 cm b x 54 cm d x 88 cm h

Een mooie zware kast. Niet een hele oude kast, maar ook geen bouwpakket van de grote blauw gele woongigant. Te gebruiken als kledingkast of als een pronkstuk in je woonkamer. Er zitten gesloten deuren bij. Dus niet alleen handig voor je servies maar ook voor rondslingerend speelgoed.

€450,-
(Grote degelijke kast uit 1996 (is een vermoeden n.a.v. tekst op de achterzijde). De kast bestaat uit een onder- en bovenstel, grote lades en voldoende legruimte.) 148,5 cm d (kroonlijst 167,5) x 43 cm d (kroonlijst) 53) x 195 cm h

Zit er iets voor je bij wat ik voor jou onder handen mag nemen? Ik hoor het graag en wie weet tot ziens in Ruurlo.

x Mir

Doe het zelf * Van steigerplank tot kapstok

Edu hing zijn jas op aan de kapstok en met dezelfde gang kwam hij weer naar beneden. Samen met nog een paar andere jassen en de haak.

Ik heb nog een poging ondernomen om de haak weer terug te plaatsen. Maar op de één of andere manier had de haak er geen zin meer in. Wat nu? Een kapstok (overvol… hoeveel jassen hebben we in vredesnaam?!) met een haak minder laten hangen, of naar iets anders uitkijken? Het werd het laatste.

Maar dan, iets kopen of maken? De losse haak op de keukentafel zorgde ervoor dat de radertjes in mijn bovenkamer aan het draaien gingen. Ik ging op zoek naar een plank/ planken.

Ver hoefde ik niet te zoeken. De schuren liggen er vol mee. Alleen ik was op zoek naar dé plank.

Planken voor het kippenhok, pallets, planken uit het voorhuis. ‘Hoeveel planken wil je hebben?’ vroeg Edu. ‘Je snapt het niet, ik weet het wanneer ik hem zien.’ antwoorde ik. Dé blik volgde… haha. Kennen jullie die, dé blik? Iets met rollende ogen en je hoort nog net niet ‘Ja, het zal wel.’

Niet veel later was daar het eureka moment. Dé plank was gevonden. Een lange oude steigerplank, bijna 4 meter. Dat was iets teveel van het goede, maar in ieder geval genoeg voor een kapstok. En weet je wat, we doen de oude van de meiden ook weg en maken er ook eentje voor hen. Ook hun collectie jassen dijde uit en het ietwat kinderachtige kapstokje was wel toe aan zijn pensioen.

Nu nog de haken. Waar haal ik zoveel haken vandaan? Ik schroefde de andere haken van de oude kapstok. Toen schoot me te binnen dat er nog een oude kapstok op de deel lag. Ook die werd ontleed. En in een oude kist die ik ooit op een veiling kocht, vond ik nog meer haken. 13 Haken in totaal… toeval 🙂

De haken werden zwart gespoten en konden een plekje krijgen op de planken. Inmiddels waren er twee mooie stukken uit de steigerplank gezaagd en had ik de ergste splinters glad geschuurd. Hij mocht niet te glad worden, een beetje ruw en stoer.

De bovenste is voor de meiden en de onderste voor ons… uiteraard hangen ze in de gang precies andersom 😉

Afgelopen zondag, voordat ik naar de #iglalalentelunch bij @Odyvet ging, kon hij opgehangen worden. Te gek! De hal is dan weliswaar geen porem, maar de kapstok is gaaf (al zeg ik het zelf)!

De goodiebag (www.bluft-interieur.nl) van de lunch bij Odyvet hangt te pronken.

Ik moet alleen nog ffies een keer de schroeven bijtippen met zwarte verf, al valt het amper op wanneer de jassen hangen.

x Mir