Kinderkamer * Van blauw naar wit witter witst

De kamer van Noor onderging een metamorfose. Van blauwe tapijttegels (ja daar zijn ze weer!) naar wit underlayment. Van blauw naar wit witter witst ♥

Afgelopen 1 augustus werd Noor 10. 10… Tien!! Een tiener in huis. Wat geef je een meisje die blij is met niks? Ze wil dolgraag een keer kamperen en vissen met Edu, kan geregeld worden. Een paar boeken vond ze ook te gek (zijn inmiddels al uit) en ze wilde sparen voor een binnenhok voor Muis. Die staat al op de deel, gekocht van haar verjaardag geld.

Na het pimpen van Eva’s kamer, vroeg ik Noor of zij haar kamer ook graag anders wilde, qua vloer dan. Het leek haar wel wat. Alleen de gehorigheid vond ze dan wel een dingetje. De vloeren zijn namelijk van hout. Er ligt underlayment, daarbovenop een soort isolatie en dan de beruchte donkerblauwe tapijttegels. Het is al best gehorig. Wanneer de meiden boven een showtje opvoeren lijkt het net of er een kudde wilde olifanten boven rent. We schrokken ons rot toen we hier net woonden, bang dat er eentje door het plafond zou komen 😀

Allemaal leuke dingen, maar het is het net niet.

Wat ze dan erg vond was dat we haar dan kunnen horen. Als in ’s avonds wanneer ze eigenlijk op bed moet liggen… Ik heb haar gerustgesteld ‘We horen je nu ook al ’s avonds’ hahaha!

Drukke bedoeling, wel gezellig.

Een mooi moment was daar, een logeerpartij bij oma. De kamer kon op zijn kop. Op naar het wit!

Zus was op inspectie… mooi verschil zonder de tapijttegels.

De tapijttegels vlogen het raam uit gevolgd door de isolatie. Een vieze stofbende, maar het knapte meteen op. Heel even twijfelde ik nog of ik de vloer zo zou laten, maar de randen bij de plinten, waar je kon zien waar de oude vloerbedekking en zo zat, vond ik te lelijk. Dus de emmer met witte verf kwam tevoorschijn.

Heerlijk dat licht! De biedermeier schoof naar de andere kant van de kamer.

De Biedermeier kast bleef onveranderd, maar de ladenkast werd gestript van zijn laag lichtroze (Antoinette van Annie Sloan), het bed kreeg een lik verf (silversand van Abbondanza) en ook het bureautje kreeg een nieuwe jas (zijdeglans zwart op waterbasis van de lokale bouwmarkt). Ook spoot ik nog wat dingen zwart of wit. Dat van de meubels was eigenlijk niet de bedoeling, maar met het leegruimen van haar kamer zag ik hoe ze er aan toe waren en ik kon het niet laten 🙂

Alles weer op zijn plek.

De witte vloer was zo droog, maar de meubels (waaraan ik de dag ervoor al was begonnen) wilde maar niet drogen. Het was zo’n plakkerige dag. Even was ik bang dat ik het niet zou redden tot vandaag, de dag dat we de meiden op gaan halen. Maar gelukkig was het gisteren niet zo klam en kon alles weer op zijn (nieuwe) plek gezet worden.

Het was weer even een klus, vaak denk ik tijdens het verven en schuiven ‘waar ben ik aan begonnen’. Maar zodra ik de veranderingen zie wakkert mijn enthousiasme alleen maar nog meer aan.

De oude houten kist van mijn opa maakte plaats voor een gaaf ‘nieuw’ nachtkastje van BLUFT interieur.

Een lik witte verf, oké ook nog wat grijs en zwart, een paar nieuwe spullen, zoals het nachtkastje van BLUFT interieur, een kleed van H&M homeware en een vlaggenlijn van Liefhuis en je hebt een compleet andere kamer.

Het is misschien gek dat ik dit doe. Vooral met een hele grote verbouwing (lees: alles) in het vooruitzicht. Maar ik heb nu eenmaal slecht zitvlees. En op deze manier kan ik het alvast een beetje maken zoals ik het in mijn hoofd voor me zie. Straks komen er ook witte vloeren op de bovenverdieping, maar dan planken.

Tijd om naar Brabant af te reizen en Noor en Eva op te halen… ik ben benieuwd!

x Mir

Kasten * Er zijn nieuwe kasten binnen

Er zijn nieuwe kasten binnen gekomen.

Heb je interesse in 1 (of meer) van deze mooie kasten? En heb je een voorkeur voor een kleur, greepje/ knopje voor op een kast? Laat het me weten en dan creëer ik een nieuwe look voor jou.

De prijzen onder de foto’s (incl. BTW) zijn die van de kasten zonder opknapsessie. Je kan de kast dus zo van me overnemen, uiteraard loop ik ze wel voor je na en maak ik ze schoon. Maar je kan de kasten ook opgeknapt en wel, tegen een meerprijs (afhankelijk van wat je wil), van me kopen. De afmetingen staan onder de foto’s (in cm).

De eerste twee kasten kwamen samen binnen, lijken als twee druppels water op elkaar, los van het formaat. En zelfs de sleutels passen op beide sloten. Maar ze zijn natuurlijk ook los van elkaar te koop.

€90,-
(Mooie kast met originele slot & sleutel.
Aan de achterzijde zit een gat, vermoedelijk voor kabels van apparatuur van de vorige eigenaar.) 107 cm b x 39,5 cm d x 71 cm h

De witte kast is verkocht.

€100,-
(Mooie oude kast met originele slot & sleutel, een slagje groter dan de kast hierboven.) 115 cm b x 54 cm d x 88 cm h

Een mooie zware kast. Niet een hele oude kast, maar ook geen bouwpakket van de grote blauw gele woongigant. Te gebruiken als kledingkast of als een pronkstuk in je woonkamer. Er zitten gesloten deuren bij. Dus niet alleen handig voor je servies maar ook voor rondslingerend speelgoed.

€450,-
(Grote degelijke kast uit 1996 (is een vermoeden n.a.v. tekst op de achterzijde). De kast bestaat uit een onder- en bovenstel, grote lades en voldoende legruimte.) 148,5 cm d (kroonlijst 167,5) x 43 cm d (kroonlijst) 53) x 195 cm h

Zit er iets voor je bij wat ik voor jou onder handen mag nemen? Ik hoor het graag en wie weet tot ziens in Ruurlo.

x Mir

Doe het zelf * Van steigerplank tot kapstok

Edu hing zijn jas op aan de kapstok en met dezelfde gang kwam hij weer naar beneden. Samen met nog een paar andere jassen en de haak.

Ik heb nog een poging ondernomen om de haak weer terug te plaatsen. Maar op de één of andere manier had de haak er geen zin meer in. Wat nu? Een kapstok (overvol… hoeveel jassen hebben we in vredesnaam?!) met een haak minder laten hangen, of naar iets anders uitkijken? Het werd het laatste.

Maar dan, iets kopen of maken? De losse haak op de keukentafel zorgde ervoor dat de radertjes in mijn bovenkamer aan het draaien gingen. Ik ging op zoek naar een plank/ planken.

Ver hoefde ik niet te zoeken. De schuren liggen er vol mee. Alleen ik was op zoek naar dé plank.

Planken voor het kippenhok, pallets, planken uit het voorhuis. ‘Hoeveel planken wil je hebben?’ vroeg Edu. ‘Je snapt het niet, ik weet het wanneer ik hem zien.’ antwoorde ik. Dé blik volgde… haha. Kennen jullie die, dé blik? Iets met rollende ogen en je hoort nog net niet ‘Ja, het zal wel.’

Niet veel later was daar het eureka moment. Dé plank was gevonden. Een lange oude steigerplank, bijna 4 meter. Dat was iets teveel van het goede, maar in ieder geval genoeg voor een kapstok. En weet je wat, we doen de oude van de meiden ook weg en maken er ook eentje voor hen. Ook hun collectie jassen dijde uit en het ietwat kinderachtige kapstokje was wel toe aan zijn pensioen.

Nu nog de haken. Waar haal ik zoveel haken vandaan? Ik schroefde de andere haken van de oude kapstok. Toen schoot me te binnen dat er nog een oude kapstok op de deel lag. Ook die werd ontleed. En in een oude kist die ik ooit op een veiling kocht, vond ik nog meer haken. 13 Haken in totaal… toeval 🙂

De haken werden zwart gespoten en konden een plekje krijgen op de planken. Inmiddels waren er twee mooie stukken uit de steigerplank gezaagd en had ik de ergste splinters glad geschuurd. Hij mocht niet te glad worden, een beetje ruw en stoer.

De bovenste is voor de meiden en de onderste voor ons… uiteraard hangen ze in de gang precies andersom 😉

Afgelopen zondag, voordat ik naar de #iglalalentelunch bij @Odyvet ging, kon hij opgehangen worden. Te gek! De hal is dan weliswaar geen porem, maar de kapstok is gaaf (al zeg ik het zelf)!

De goodiebag (www.bluft-interieur.nl) van de lunch bij Odyvet hangt te pronken.

Ik moet alleen nog ffies een keer de schroeven bijtippen met zwarte verf, al valt het amper op wanneer de jassen hangen.

x Mir

Kinderkamer * Van blauwe tapijttegel naar wit underlayment

Ik kreeg de kolder in mijn kop. Alweer? Ja, alweer. Gisteravond kreeg ik een ingeving. Edu zag het al aan mijn gezicht en vroeg ‘Wat wil je nu weer gaan doen?’. Wat kent hij me toch goed 🙂 Ik had het idee opgevat om de kamer van Eva te veranderen en dan met name de vloer, of beter gezegd het underlayment onder de tapijttegels.

In eerste instantie was ik blij met de tapijttegels. Een tijdelijke oplossing tussen de vieze oude vloerbedekking van de vorige bewoners en onze toekomstige vloer, wit en hout. Maar we zijn inmiddels ruim een jaar verder en er is nog altijd geen groen licht voor de verbouwing. Dus de tapijttegels komen mijn neus uit. Niet gek toch?

IMG_20170428_112316_910_1493392873341
Niet mooi toch… dat underlayment is veel beter (ja ik klus op m’n blote voeten, heb zelden sokken aan)

Eigenlijk hoef ik dingen niet echt meer aan hem voor te leggen. Hij is mijn veranderdrang inmiddels gewend. En daarbij is hij erg makkelijk (en een beetje kleurenblind), dus 9 van de 10 keer zegt hij toch wel ja… en die 10e keer ook hahaha.

Aangezien ik morgen moet werken en zondag bij de IG lunch van Odyvet en Stijlhabitat ben, bleef er weinig tijd over voor de verjaardag van Eva… maandag 1 mei.

En stom eigenlijk als je bedenkt dat we helemaal geen plannen hadden voor haar kamer. Het begon allemaal met een bed wat ik voor nop op kon halen via Facebook. Toen gingen de radertjes draaien en van het één kwam het ander.

Het oude Franse spijlenbed kwam op de overloop te staan, net als de rest van haar meubels. Op 1 ding na, de kledingkast, daar moest ik nog ff wat op verzinnen tijdens het verven. Wat een zooi op de overloop… een nieuwe olympische sport was geboren, hinkstapsprong tussen meubels en speelgoed door. Daarna was de vloerbedekking aan de beurt, de tapijttegels vlogen eruit, net als de ondervloer. Ff met de stofzuiger erover en de emmer latex kon erbij komen. Ik had geen zin om met de roller op m’n knieën door de kamer te gaan, dus een bezemsteel bood uitkomst.

De verf was droog (zo goed als) dus het bed kon erin (het kleed is van LaFinesse en ik kocht het bij AtHomeLiving).

Het was een beetje pielen, maar eenmaal bezig kreeg ik de slag te pakken en voor ik het wist was de vloer wit. Wat een verschil (en wat stom dat ik geen voor foto had gemaakt…). De kledingkast heb ik overigens tijdens het verven eerst naar voren geschoven, het deel erachter geverfd en toen dat zo goed als droog was heb ik hem weer op zijn plek gezet. Dikke kans dat er pootafdrukken staan, wanneer ik de boel weer eens ga veranderen, maar dat zie ik dan wel weer 😀

En alles op zijn plek… ik vind het leuk!

Terwijl de vloer droogde kon ik lunchen en na de lunch begon het leukste werk, het inrichten.

De oude kist is nog van mijn opa geweest, uit zijn diensttijd bij de Koninklijke Marechaussee. Nu zit het vol met boeken.

Toen alles weer een plekje had, heb ik Eva geroepen… een tromroffel en tadaa! Ik lette goed op haar snoet, wat vindt ze ervan?? ‘Wat is het anders!'(cliché antwoord bij metamorfoseprogramma’s op tv) en ‘Mama, het is véél groter!’. Ze is blij (joepie… ik ook, extra blij, want ik hoef het niet meer terug te draaien). Ze is alleen even voor het avondeten beneden geweest, voor de rest van de dag is ze in haar ‘nieuwe’ kamer bezig. Missie geslaagd!

Een lekker plekje om te luieren (het poezenkussen is van Ikea en het grote zwarte van de Aldi)
Het oude schoolbureautje. Eerst stond het bij Noor op haar kamer. Een oude emaille emmer doet dienst als prullenbak.
Gek op de opbergzakken van House Doctor.

Ik zit inmiddels weer fris gewassen beneden, mijn witte voetzolen zijn niet meer wit en Edu weet nu eindelijk wat ik nu precies bedoel met dat alles licht en wit moet 😀

x Mir