Spannend * de eerste echte stylingklus

Spannend! En dat is eigenlijk een understatement. Ik kneep hem best toen onze buren vroegen of ik misschien een blik wilde werpen op hun huis/ styling.

De ruimte waar ik als eerste langs kwam, het washok/ de bijkeuken. Geen poespas nodig.

Mijn kamers hebben de ene na de andere metamorfose ondergaan. Ik schoof mijn meubels alle kanten op. Stond wel eens klem en dacht ‘waar ben ik in vredesnaam mee bezig?!!’ Maar als het dan eenmaal naar mijn zin stond was ik blij.

De hal, een prachtige grote en hoge ruimte. Niet te druk qua kleur en functioneel met leuke diy’s.

Met 13 verhuizingen, waarvan 10 met mijn ouders, heb ik heel wat tekeningen gemaakt, plannen uitgewerkt en heel veel geschoven. Maar dat was voor mezelf, dan wel voor mijn ouders of voor de huizen waarin Edu en ik woonden. En nu werd ik gevraagd om het voor iemand anders te doen.

De woonkamer, met prachtige spanten, hoge plafonds en een leuke hoekjes. Knusheid & warmte.

Relatief nieuwe buren, een compleet lege verbouwde boerderij. Geen idee waar ze van houden, wat hun smaak/ stijl is. Ik voelde me even net als een van de stylisten van VT Wonen weer verliefd op je huis. Maar dan met nul ervaring hahaha.

De keuken. Een gezellige plek om te genieten van goed gezelschap.

Een rondje door het prachtig verbouwde pand gelopen, geluisterd en heel veel in mijn hoofd opgeslagen. Even later kroop ik achter de pc om moodboards uit te werken.

De slaapkamer. Een fijne plek om je terug te trekken na een lange dag of om heerlijk uit te slapen na een drukke week.

‘s Avonds rolden de moodboards uit de printer en stopte ik ze in een mapje, samen met een lijst met leuke (web)shops (bekend en onbekend) en de kleuren verf met de merken. Ik was er blij mee… Edu vond het ook mooi. Maar ja, om ons ging het nu even niet. Ik zou het de volgende dag gaan afgeven.

Na school, veilig met de meiden bij me reden we het erf op. Klotsende oksels á gogo. Het moment van de waarheid… spannend!!

Gelukkig werd het mapje met de moodboards doorgebladerd en zag ik geen fronsende wenkbrauwen of vraagtekengezichten. En al gauw de verlossende woorden ‘mooi’ ‘hier kunnen we wat mee’. Een last viel van m’n schouders.

Het kantoor. Niet teveel afleiding, functioneel, maar alles behalve saai.

Alle plaatjes komen van Pinterest, zo blij met dit medium. En samen met de kleuren van Flexa en Pure&Original kwam ik tot deze moodboards. Samen met het feit dat ze geen 2 linkerhanden hebben en niet vies zijn van wat planten heb ik ook wat leuke doe het zelf items en planten erbij gedaan.

Diezelfde avond volgde een berichtje van de buuf, het enthousiasme spatte er vanaf en de verf bleek al besteld te zijn! Te gek. Nog even geduld en ik mag bij ze gaan schuiven. Wat een gaaf gevoel, dat smaakt naar meer.

Benieuwd wat jullie ervan vinden.

x Mir

Mocht je een foto van jezelf herkennen en sta je nog niet genoemd bij de tags? Geef het aan en ik vernoem je erbij.

Doe het zelf * Van steigerplank tot kapstok

Edu hing zijn jas op aan de kapstok en met dezelfde gang kwam hij weer naar beneden. Samen met nog een paar andere jassen en de haak.

Ik heb nog een poging ondernomen om de haak weer terug te plaatsen. Maar op de één of andere manier had de haak er geen zin meer in. Wat nu? Een kapstok (overvol… hoeveel jassen hebben we in vredesnaam?!) met een haak minder laten hangen, of naar iets anders uitkijken? Het werd het laatste.

Maar dan, iets kopen of maken? De losse haak op de keukentafel zorgde ervoor dat de radertjes in mijn bovenkamer aan het draaien gingen. Ik ging op zoek naar een plank/ planken.

Ver hoefde ik niet te zoeken. De schuren liggen er vol mee. Alleen ik was op zoek naar dé plank.

Planken voor het kippenhok, pallets, planken uit het voorhuis. ‘Hoeveel planken wil je hebben?’ vroeg Edu. ‘Je snapt het niet, ik weet het wanneer ik hem zien.’ antwoorde ik. Dé blik volgde… haha. Kennen jullie die, dé blik? Iets met rollende ogen en je hoort nog net niet ‘Ja, het zal wel.’

Niet veel later was daar het eureka moment. Dé plank was gevonden. Een lange oude steigerplank, bijna 4 meter. Dat was iets teveel van het goede, maar in ieder geval genoeg voor een kapstok. En weet je wat, we doen de oude van de meiden ook weg en maken er ook eentje voor hen. Ook hun collectie jassen dijde uit en het ietwat kinderachtige kapstokje was wel toe aan zijn pensioen.

Nu nog de haken. Waar haal ik zoveel haken vandaan? Ik schroefde de andere haken van de oude kapstok. Toen schoot me te binnen dat er nog een oude kapstok op de deel lag. Ook die werd ontleed. En in een oude kist die ik ooit op een veiling kocht, vond ik nog meer haken. 13 Haken in totaal… toeval 🙂

De haken werden zwart gespoten en konden een plekje krijgen op de planken. Inmiddels waren er twee mooie stukken uit de steigerplank gezaagd en had ik de ergste splinters glad geschuurd. Hij mocht niet te glad worden, een beetje ruw en stoer.

De bovenste is voor de meiden en de onderste voor ons… uiteraard hangen ze in de gang precies andersom 😉

Afgelopen zondag, voordat ik naar de #iglalalentelunch bij @Odyvet ging, kon hij opgehangen worden. Te gek! De hal is dan weliswaar geen porem, maar de kapstok is gaaf (al zeg ik het zelf)!

De goodiebag (www.bluft-interieur.nl) van de lunch bij Odyvet hangt te pronken.

Ik moet alleen nog ffies een keer de schroeven bijtippen met zwarte verf, al valt het amper op wanneer de jassen hangen.

x Mir