De VT Wonen & Designbeurs en de spannende treinreis

Ik moet nog lachen als ik terugdenk aan gisteren. De titel van de blog heeft iets weg van een nieuwe Suske en Wiske strip hahaha. Eindelijk, na een aantal jaren va niet kunnen door allerhande omstandigheden, konden we naar de VT Wonen & Designbeurs. Edu hoef ik niet mee te nemen naar zoiets en nu dat hij zo met zijn rug kwakkelt is dat geslenter al helemaal geen strak plan, Eva bleef ook liever bij papa thuis. Dus Noor en ik bereidden ons voor op een dagje Amsterdam RAI.

Kennen jullie die Ziggo reclame? De buurmannen komen vast te zitten in de tramremise… eindstation ehhh dat wordt lopen. Dat werd het voor ons niet helemaal, maar de terugweg was een erg eh… enerverende trip.

Maar eerst de beurs. Heenweg was top, her en der een overstap, want ga maar eens vanuit de Achterhoek ‘helemaal’naar de grote stad, zoals 1 van de conducteurs onderweg zei. Die man moest eens weten. Heb me vroegâh suf gereisd met de trein vanuit een grote stad.

Noor op de cover van de VT Wonen

Amsterdam RAI, met de mensenmassa liepen we automatisch vanaf het station naar de beurs. Noor keek haar ogen uit ‘is dit nou Amsterdam?’. Eigenlijk wel ja, maar ik neem haar nog wel eens mee naar de stad zelf. Een plattegrond rijker liepen we de eerste hal in. Daar werden we meteen verwend met al het moois van de Flexa stands. Het schattigste kamertje van Marina van Maanen (@veel_woongeluk). Zoveel leuks en moois in zo’n beperkte ruimte, super. Zou bijna zeggen dat er weer wat begint te rammelen, maar nee… blij met onze tiener en bijna tiener 😉

Overal is over nagedacht. Het kindje van Marina en haar vriend krijgt straks het mooiste kamertje van Nederland ♥

Noor koos een mooie Flexa kleurentester uit. De kleur die ik zocht was helaas op, maar dat mocht de pret niet drukken.

Gave wand van IXXI

We hebben onze ogen uitgekeken. Al waren er ook voldoende stands die we aan ons voorbij lieten gaan. We hebben immers net een nieuwe badkamer, de trap hoeft niet gepimpt te worden, er komt een compleet nieuwe en een jacuzzi is leuk, maar we graven straks onze eigen zwemvijver. Kortom er was voor ieder wat wils.

Noor noemde het propjes in de lucht (cultuurbarbaar haha…) ik vond dit werkelijk waar super!
Een driedubbel stapelbed, had er zo in willen duiken
Mooi door eenvoud
Fijne sfeer in het Ariadne at home huis
Mooie banken, heldere prijzen. What you see is what you get bij 4×6 Sofa. Deze houden we zeker in gedachten voor als de verbouwing klaar is en we onze leenbank kunnen teruggeven
Gek op glas en mooie verlichting, perfect gecombineerd door Calex Holland

Bij de stand van HM Home zagen we de door Theo-Bert Pot  (@theobert_pot) gestylde ruimtes, wat heeft die man een mooie kenmerkende stijl!

Mooi kleurgebruik
Hi Theo-Bert!

Na een rondje door de hysterisch drukke shop till you drop hal namen we een heerlijke donut en poké bowl om alles te laten bezinken. Al met al een leuke beurs, maar op de een of andere manier had ik, hadden we, er meer van verwacht. Het stomme is alleen dat ik niet goed kan aangeven wát ik dan miste. Ben wel heel blij dat we er nu ein-de-lijk eens geweest zijn. Kan weer wat afvinken 🙂

En toen de reis terug. Een verkeerde trein, we hadden een misser van 20 minuten die ons uiteindelijk 2 uur kostte… We zaten niet op te letten, nee echt?! En toen stonden we stil. Ik druk in mijn gsm, foto’s bekijken etc. En Noor in haar boek. Ineens kijk op, niks… stil, te stil. Helemaal niemand meer. O, dan moeten we hier er zeker uit, overstappen en klaar. Maar de deuren gingen niet meer open en er was verder niemand meer te zien. Lichte paniek in de ogen van Noor, zelfs een traantje… ook ik kreeg even een spontane opvlieger. Oké koppie erbij Mir. Richting de cabine van de machinist gelopen. Maar nog voordat we daar waren begon de trein plots te rijden!! Een sprintje naar de deur en na wat kloppen (klonk dat kloppen nu hysterisch?) stopte de trein weer. De machinist deed open, ietwat verbaasd keek hij ons aan. Wij lachten, ietwat nerveus gegiechel en ik zei ‘Hi, twee blondjes die niet zaten op te letten.’ Gelukkig kon de beste man er om lachen en hielp ons de trein uit. Daar stonden we dan, op station Almere Oostvaarders… Ehhh. Lang leve de NS reizen app!

Eenmaal weer op het goede spoor hebben we heerlijk in een deuk gelegen om onze fantastische actie en was snapchat een dankbaar medium. De medepassagiers zullen wel gedacht hebben. We probeerden nog stiekem een snapchat foto van de conducteur te maken, dezelfde man als op de heenreis die ons wees op ‘de grote stad’ (hij moest eens weten), maar dat lukte niet.

Waarschijnlijk hadden we er zo uit gezien wanneer we niet meer uit de trein konden komen…

Gelukkig liep alles met een sisser af… hahaha

Een paar ervaringen rijker en moe maar voldaan na een dagje treinen en beurs.

x Mir

 

 

 

 

 

 

 

Kinderkamer * Van blauw naar wit witter witst

De kamer van Noor onderging een metamorfose. Van blauwe tapijttegels (ja daar zijn ze weer!) naar wit underlayment. Van blauw naar wit witter witst ♥

Afgelopen 1 augustus werd Noor 10. 10… Tien!! Een tiener in huis. Wat geef je een meisje die blij is met niks? Ze wil dolgraag een keer kamperen en vissen met Edu, kan geregeld worden. Een paar boeken vond ze ook te gek (zijn inmiddels al uit) en ze wilde sparen voor een binnenhok voor Muis. Die staat al op de deel, gekocht van haar verjaardag geld.

Na het pimpen van Eva’s kamer, vroeg ik Noor of zij haar kamer ook graag anders wilde, qua vloer dan. Het leek haar wel wat. Alleen de gehorigheid vond ze dan wel een dingetje. De vloeren zijn namelijk van hout. Er ligt underlayment, daarbovenop een soort isolatie en dan de beruchte donkerblauwe tapijttegels. Het is al best gehorig. Wanneer de meiden boven een showtje opvoeren lijkt het net of er een kudde wilde olifanten boven rent. We schrokken ons rot toen we hier net woonden, bang dat er eentje door het plafond zou komen 😀

Allemaal leuke dingen, maar het is het net niet.

Wat ze dan erg vond was dat we haar dan kunnen horen. Als in ‘s avonds wanneer ze eigenlijk op bed moet liggen… Ik heb haar gerustgesteld ‘We horen je nu ook al ‘s avonds’ hahaha!

Drukke bedoeling, wel gezellig.

Een mooi moment was daar, een logeerpartij bij oma. De kamer kon op zijn kop. Op naar het wit!

Zus was op inspectie… mooi verschil zonder de tapijttegels.

De tapijttegels vlogen het raam uit gevolgd door de isolatie. Een vieze stofbende, maar het knapte meteen op. Heel even twijfelde ik nog of ik de vloer zo zou laten, maar de randen bij de plinten, waar je kon zien waar de oude vloerbedekking en zo zat, vond ik te lelijk. Dus de emmer met witte verf kwam tevoorschijn.

Heerlijk dat licht! De biedermeier schoof naar de andere kant van de kamer.

De Biedermeier kast bleef onveranderd, maar de ladenkast werd gestript van zijn laag lichtroze (Antoinette van Annie Sloan), het bed kreeg een lik verf (silversand van Abbondanza) en ook het bureautje kreeg een nieuwe jas (zijdeglans zwart op waterbasis van de lokale bouwmarkt). Ook spoot ik nog wat dingen zwart of wit. Dat van de meubels was eigenlijk niet de bedoeling, maar met het leegruimen van haar kamer zag ik hoe ze er aan toe waren en ik kon het niet laten 🙂

Alles weer op zijn plek.

De witte vloer was zo droog, maar de meubels (waaraan ik de dag ervoor al was begonnen) wilde maar niet drogen. Het was zo’n plakkerige dag. Even was ik bang dat ik het niet zou redden tot vandaag, de dag dat we de meiden op gaan halen. Maar gelukkig was het gisteren niet zo klam en kon alles weer op zijn (nieuwe) plek gezet worden.

Het was weer even een klus, vaak denk ik tijdens het verven en schuiven ‘waar ben ik aan begonnen’. Maar zodra ik de veranderingen zie wakkert mijn enthousiasme alleen maar nog meer aan.

De oude houten kist van mijn opa maakte plaats voor een gaaf ‘nieuw’ nachtkastje van BLUFT interieur.

Een lik witte verf, oké ook nog wat grijs en zwart, een paar nieuwe spullen, zoals het nachtkastje van BLUFT interieur, een kleed van H&M homeware en een vlaggenlijn van Liefhuis en je hebt een compleet andere kamer.

Het is misschien gek dat ik dit doe. Vooral met een hele grote verbouwing (lees: alles) in het vooruitzicht. Maar ik heb nu eenmaal slecht zitvlees. En op deze manier kan ik het alvast een beetje maken zoals ik het in mijn hoofd voor me zie. Straks komen er ook witte vloeren op de bovenverdieping, maar dan planken.

Tijd om naar Brabant af te reizen en Noor en Eva op te halen… ik ben benieuwd!

x Mir