Doe het zelf * Van steigerplank tot kapstok

Edu hing zijn jas op aan de kapstok en met dezelfde gang kwam hij weer naar beneden. Samen met nog een paar andere jassen en de haak.

Ik heb nog een poging ondernomen om de haak weer terug te plaatsen. Maar op de één of andere manier had de haak er geen zin meer in. Wat nu? Een kapstok (overvol… hoeveel jassen hebben we in vredesnaam?!) met een haak minder laten hangen, of naar iets anders uitkijken? Het werd het laatste.

Maar dan, iets kopen of maken? De losse haak op de keukentafel zorgde ervoor dat de radertjes in mijn bovenkamer aan het draaien gingen. Ik ging op zoek naar een plank/ planken.

Ver hoefde ik niet te zoeken. De schuren liggen er vol mee. Alleen ik was op zoek naar dé plank.

Planken voor het kippenhok, pallets, planken uit het voorhuis. ‘Hoeveel planken wil je hebben?’ vroeg Edu. ‘Je snapt het niet, ik weet het wanneer ik hem zien.’ antwoorde ik. Dé blik volgde… haha. Kennen jullie die, dé blik? Iets met rollende ogen en je hoort nog net niet ‘Ja, het zal wel.’

Niet veel later was daar het eureka moment. Dé plank was gevonden. Een lange oude steigerplank, bijna 4 meter. Dat was iets teveel van het goede, maar in ieder geval genoeg voor een kapstok. En weet je wat, we doen de oude van de meiden ook weg en maken er ook eentje voor hen. Ook hun collectie jassen dijde uit en het ietwat kinderachtige kapstokje was wel toe aan zijn pensioen.

Nu nog de haken. Waar haal ik zoveel haken vandaan? Ik schroefde de andere haken van de oude kapstok. Toen schoot me te binnen dat er nog een oude kapstok op de deel lag. Ook die werd ontleed. En in een oude kist die ik ooit op een veiling kocht, vond ik nog meer haken. 13 Haken in totaal… toeval 🙂

De haken werden zwart gespoten en konden een plekje krijgen op de planken. Inmiddels waren er twee mooie stukken uit de steigerplank gezaagd en had ik de ergste splinters glad geschuurd. Hij mocht niet te glad worden, een beetje ruw en stoer.

De bovenste is voor de meiden en de onderste voor ons… uiteraard hangen ze in de gang precies andersom 😉

Afgelopen zondag, voordat ik naar de #iglalalentelunch bij @Odyvet ging, kon hij opgehangen worden. Te gek! De hal is dan weliswaar geen porem, maar de kapstok is gaaf (al zeg ik het zelf)!

De goodiebag (www.bluft-interieur.nl) van de lunch bij Odyvet hangt te pronken.

Ik moet alleen nog ffies een keer de schroeven bijtippen met zwarte verf, al valt het amper op wanneer de jassen hangen.

x Mir

Kinderkamer * Van blauwe tapijttegel naar wit underlayment

Ik kreeg de kolder in mijn kop. Alweer? Ja, alweer. Gisteravond kreeg ik een ingeving. Edu zag het al aan mijn gezicht en vroeg ‘Wat wil je nu weer gaan doen?’. Wat kent hij me toch goed 🙂 Ik had het idee opgevat om de kamer van Eva te veranderen en dan met name de vloer, of beter gezegd het underlayment onder de tapijttegels.

In eerste instantie was ik blij met de tapijttegels. Een tijdelijke oplossing tussen de vieze oude vloerbedekking van de vorige bewoners en onze toekomstige vloer, wit en hout. Maar we zijn inmiddels ruim een jaar verder en er is nog altijd geen groen licht voor de verbouwing. Dus de tapijttegels komen mijn neus uit. Niet gek toch?

IMG_20170428_112316_910_1493392873341
Niet mooi toch… dat underlayment is veel beter (ja ik klus op m’n blote voeten, heb zelden sokken aan)

Eigenlijk hoef ik dingen niet echt meer aan hem voor te leggen. Hij is mijn veranderdrang inmiddels gewend. En daarbij is hij erg makkelijk (en een beetje kleurenblind), dus 9 van de 10 keer zegt hij toch wel ja… en die 10e keer ook hahaha.

Aangezien ik morgen moet werken en zondag bij de IG lunch van Odyvet en Stijlhabitat ben, bleef er weinig tijd over voor de verjaardag van Eva… maandag 1 mei.

En stom eigenlijk als je bedenkt dat we helemaal geen plannen hadden voor haar kamer. Het begon allemaal met een bed wat ik voor nop op kon halen via Facebook. Toen gingen de radertjes draaien en van het één kwam het ander.

Het oude Franse spijlenbed kwam op de overloop te staan, net als de rest van haar meubels. Op 1 ding na, de kledingkast, daar moest ik nog ff wat op verzinnen tijdens het verven. Wat een zooi op de overloop… een nieuwe olympische sport was geboren, hinkstapsprong tussen meubels en speelgoed door. Daarna was de vloerbedekking aan de beurt, de tapijttegels vlogen eruit, net als de ondervloer. Ff met de stofzuiger erover en de emmer latex kon erbij komen. Ik had geen zin om met de roller op m’n knieën door de kamer te gaan, dus een bezemsteel bood uitkomst.

De verf was droog (zo goed als) dus het bed kon erin (het kleed is van LaFinesse en ik kocht het bij AtHomeLiving).

Het was een beetje pielen, maar eenmaal bezig kreeg ik de slag te pakken en voor ik het wist was de vloer wit. Wat een verschil (en wat stom dat ik geen voor foto had gemaakt…). De kledingkast heb ik overigens tijdens het verven eerst naar voren geschoven, het deel erachter geverfd en toen dat zo goed als droog was heb ik hem weer op zijn plek gezet. Dikke kans dat er pootafdrukken staan, wanneer ik de boel weer eens ga veranderen, maar dat zie ik dan wel weer 😀

En alles op zijn plek… ik vind het leuk!

Terwijl de vloer droogde kon ik lunchen en na de lunch begon het leukste werk, het inrichten.

De oude kist is nog van mijn opa geweest, uit zijn diensttijd bij de Koninklijke Marechaussee. Nu zit het vol met boeken.

Toen alles weer een plekje had, heb ik Eva geroepen… een tromroffel en tadaa! Ik lette goed op haar snoet, wat vindt ze ervan?? ‘Wat is het anders!'(cliché antwoord bij metamorfoseprogramma’s op tv) en ‘Mama, het is véél groter!’. Ze is blij (joepie… ik ook, extra blij, want ik hoef het niet meer terug te draaien). Ze is alleen even voor het avondeten beneden geweest, voor de rest van de dag is ze in haar ‘nieuwe’ kamer bezig. Missie geslaagd!

Een lekker plekje om te luieren (het poezenkussen is van Ikea en het grote zwarte van de Aldi)
Het oude schoolbureautje. Eerst stond het bij Noor op haar kamer. Een oude emaille emmer doet dienst als prullenbak.
Gek op de opbergzakken van House Doctor.

Ik zit inmiddels weer fris gewassen beneden, mijn witte voetzolen zijn niet meer wit en Edu weet nu eindelijk wat ik nu precies bedoel met dat alles licht en wit moet 😀

x Mir