De VT Wonen & Designbeurs en de spannende treinreis

Ik moet nog lachen als ik terugdenk aan gisteren. De titel van de blog heeft iets weg van een nieuwe Suske en Wiske strip hahaha. Eindelijk, na een aantal jaren va niet kunnen door allerhande omstandigheden, konden we naar de VT Wonen & Designbeurs. Edu hoef ik niet mee te nemen naar zoiets en nu dat hij zo met zijn rug kwakkelt is dat geslenter al helemaal geen strak plan, Eva bleef ook liever bij papa thuis. Dus Noor en ik bereidden ons voor op een dagje Amsterdam RAI.

Kennen jullie die Ziggo reclame? De buurmannen komen vast te zitten in de tramremise… eindstation ehhh dat wordt lopen. Dat werd het voor ons niet helemaal, maar de terugweg was een erg eh… enerverende trip.

Maar eerst de beurs. Heenweg was top, her en der een overstap, want ga maar eens vanuit de Achterhoek ‘helemaal’naar de grote stad, zoals 1 van de conducteurs onderweg zei. Die man moest eens weten. Heb me vroegâh suf gereisd met de trein vanuit een grote stad.

Noor op de cover van de VT Wonen

Amsterdam RAI, met de mensenmassa liepen we automatisch vanaf het station naar de beurs. Noor keek haar ogen uit ‘is dit nou Amsterdam?’. Eigenlijk wel ja, maar ik neem haar nog wel eens mee naar de stad zelf. Een plattegrond rijker liepen we de eerste hal in. Daar werden we meteen verwend met al het moois van de Flexa stands. Het schattigste kamertje van Marina van Maanen (@veel_woongeluk). Zoveel leuks en moois in zo’n beperkte ruimte, super. Zou bijna zeggen dat er weer wat begint te rammelen, maar nee… blij met onze tiener en bijna tiener 😉

Overal is over nagedacht. Het kindje van Marina en haar vriend krijgt straks het mooiste kamertje van Nederland ♥

Noor koos een mooie Flexa kleurentester uit. De kleur die ik zocht was helaas op, maar dat mocht de pret niet drukken.

Gave wand van IXXI

We hebben onze ogen uitgekeken. Al waren er ook voldoende stands die we aan ons voorbij lieten gaan. We hebben immers net een nieuwe badkamer, de trap hoeft niet gepimpt te worden, er komt een compleet nieuwe en een jacuzzi is leuk, maar we graven straks onze eigen zwemvijver. Kortom er was voor ieder wat wils.

Noor noemde het propjes in de lucht (cultuurbarbaar haha…) ik vond dit werkelijk waar super!
Een driedubbel stapelbed, had er zo in willen duiken
Mooi door eenvoud
Fijne sfeer in het Ariadne at home huis
Mooie banken, heldere prijzen. What you see is what you get bij 4×6 Sofa. Deze houden we zeker in gedachten voor als de verbouwing klaar is en we onze leenbank kunnen teruggeven
Gek op glas en mooie verlichting, perfect gecombineerd door Calex Holland

Bij de stand van HM Home zagen we de door Theo-Bert Pot  (@theobert_pot) gestylde ruimtes, wat heeft die man een mooie kenmerkende stijl!

Mooi kleurgebruik
Hi Theo-Bert!

Na een rondje door de hysterisch drukke shop till you drop hal namen we een heerlijke donut en poké bowl om alles te laten bezinken. Al met al een leuke beurs, maar op de een of andere manier had ik, hadden we, er meer van verwacht. Het stomme is alleen dat ik niet goed kan aangeven wát ik dan miste. Ben wel heel blij dat we er nu ein-de-lijk eens geweest zijn. Kan weer wat afvinken 🙂

En toen de reis terug. Een verkeerde trein, we hadden een misser van 20 minuten die ons uiteindelijk 2 uur kostte… We zaten niet op te letten, nee echt?! En toen stonden we stil. Ik druk in mijn gsm, foto’s bekijken etc. En Noor in haar boek. Ineens kijk op, niks… stil, te stil. Helemaal niemand meer. O, dan moeten we hier er zeker uit, overstappen en klaar. Maar de deuren gingen niet meer open en er was verder niemand meer te zien. Lichte paniek in de ogen van Noor, zelfs een traantje… ook ik kreeg even een spontane opvlieger. Oké koppie erbij Mir. Richting de cabine van de machinist gelopen. Maar nog voordat we daar waren begon de trein plots te rijden!! Een sprintje naar de deur en na wat kloppen (klonk dat kloppen nu hysterisch?) stopte de trein weer. De machinist deed open, ietwat verbaasd keek hij ons aan. Wij lachten, ietwat nerveus gegiechel en ik zei ‘Hi, twee blondjes die niet zaten op te letten.’ Gelukkig kon de beste man er om lachen en hielp ons de trein uit. Daar stonden we dan, op station Almere Oostvaarders… Ehhh. Lang leve de NS reizen app!

Eenmaal weer op het goede spoor hebben we heerlijk in een deuk gelegen om onze fantastische actie en was snapchat een dankbaar medium. De medepassagiers zullen wel gedacht hebben. We probeerden nog stiekem een snapchat foto van de conducteur te maken, dezelfde man als op de heenreis die ons wees op ‘de grote stad’ (hij moest eens weten), maar dat lukte niet.

Waarschijnlijk hadden we er zo uit gezien wanneer we niet meer uit de trein konden komen…

Gelukkig liep alles met een sisser af… hahaha

Een paar ervaringen rijker en moe maar voldaan na een dagje treinen en beurs.

x Mir

 

 

 

 

 

 

 

Spannend * de eerste echte stylingklus

Spannend! En dat is eigenlijk een understatement. Ik kneep hem best toen onze buren vroegen of ik misschien een blik wilde werpen op hun huis/ styling.

De ruimte waar ik als eerste langs kwam, het washok/ de bijkeuken. Geen poespas nodig.

Mijn kamers hebben de ene na de andere metamorfose ondergaan. Ik schoof mijn meubels alle kanten op. Stond wel eens klem en dacht ‘waar ben ik in vredesnaam mee bezig?!!’ Maar als het dan eenmaal naar mijn zin stond was ik blij.

De hal, een prachtige grote en hoge ruimte. Niet te druk qua kleur en functioneel met leuke diy’s.

Met 13 verhuizingen, waarvan 10 met mijn ouders, heb ik heel wat tekeningen gemaakt, plannen uitgewerkt en heel veel geschoven. Maar dat was voor mezelf, dan wel voor mijn ouders of voor de huizen waarin Edu en ik woonden. En nu werd ik gevraagd om het voor iemand anders te doen.

De woonkamer, met prachtige spanten, hoge plafonds en een leuke hoekjes. Knusheid & warmte.

Relatief nieuwe buren, een compleet lege verbouwde boerderij. Geen idee waar ze van houden, wat hun smaak/ stijl is. Ik voelde me even net als een van de stylisten van VT Wonen weer verliefd op je huis. Maar dan met nul ervaring hahaha.

De keuken. Een gezellige plek om te genieten van goed gezelschap.

Een rondje door het prachtig verbouwde pand gelopen, geluisterd en heel veel in mijn hoofd opgeslagen. Even later kroop ik achter de pc om moodboards uit te werken.

De slaapkamer. Een fijne plek om je terug te trekken na een lange dag of om heerlijk uit te slapen na een drukke week.

‘s Avonds rolden de moodboards uit de printer en stopte ik ze in een mapje, samen met een lijst met leuke (web)shops (bekend en onbekend) en de kleuren verf met de merken. Ik was er blij mee… Edu vond het ook mooi. Maar ja, om ons ging het nu even niet. Ik zou het de volgende dag gaan afgeven.

Na school, veilig met de meiden bij me reden we het erf op. Klotsende oksels á gogo. Het moment van de waarheid… spannend!!

Gelukkig werd het mapje met de moodboards doorgebladerd en zag ik geen fronsende wenkbrauwen of vraagtekengezichten. En al gauw de verlossende woorden ‘mooi’ ‘hier kunnen we wat mee’. Een last viel van m’n schouders.

Het kantoor. Niet teveel afleiding, functioneel, maar alles behalve saai.

Alle plaatjes komen van Pinterest, zo blij met dit medium. En samen met de kleuren van Flexa en Pure&Original kwam ik tot deze moodboards. Samen met het feit dat ze geen 2 linkerhanden hebben en niet vies zijn van wat planten heb ik ook wat leuke doe het zelf items en planten erbij gedaan.

Diezelfde avond volgde een berichtje van de buuf, het enthousiasme spatte er vanaf en de verf bleek al besteld te zijn! Te gek. Nog even geduld en ik mag bij ze gaan schuiven. Wat een gaaf gevoel, dat smaakt naar meer.

Benieuwd wat jullie ervan vinden.

x Mir

Mocht je een foto van jezelf herkennen en sta je nog niet genoemd bij de tags? Geef het aan en ik vernoem je erbij.