Lichaamsverzorging * Dry skin brushing, droog borstelen

Brushing… dry skin brushing, aangenaam.

Ik had er werkelijk waar nog nooit van gehoord, dry brushing, of in beter Nederlands droog borstelen, tot er op Facebook een artikel voorbij kwam over dit onderwerp. Het trok mijn aandacht, dus ik dook er in.

De lichaamsborstel met afneembare kop en de borstel voor het gezicht. De olie is van Dr. Hauschka, lavender moor

Deze miep is niet zo van de toeters en bellen. Uiteraard verzorg ik me wel, laar ik dat voorop stellen. Wanneer je mij tegemoet komt hoef je niet met een boogje om me heen te lopen. Maar ik ben niet van de exclusieve merken qua make-up of verzorgingsproducten. Geen Chanel of Yves saint Laurent of wie dan ook aan mijn lijf. Er zit nagenoeg geen make-up op mijn gezicht. Ik kan er niet zo goed tegen en daarbij vind ik het zo zonde om je huid te verstoppen onder een dikke koeklaag van foundations, concealers, blush en high lights. Mijn mascara & wenkbrauwpotlood volstaan prima. * Hoe gaat dat dan als je een nieuwe vlam hebt… overdag een stralende beauty, maar die laag moet er toch een keer af, dan schrikt hij zich toch de rambam?*

Zo scoor ik mijn producten liever bij de natuurwinkel, het liefst biologisch, dierproefvrij en zonder allerhande chemische middeltjes. Dat wil je toch niet op je lijf smeren, laat staan dat het in het doucheputje verdwijnt? Althans, dat is mijn mening.

Goed, ik dwaal af. Dry skin brushing dus. Heel plat gezegd, het borstelen van je huid met een droge borstel. Dus niet onder de douche of met een smeerseltje, gewoon met een droge borstel. Niet met de stoffer uit de schuur of zomaar een andere willekeurige borstel. Je dient wel een speciale borstel ervoor aan te schaffen.

Ik koos, na een lange zoektocht (de keuze in dry brush borstels is reuze!) voor het merk Hydrea London. Een bedrijf welke is gespecialiseerd in natuurlijke  huidverzorgingsproducten. Eco-friendly zoals zij het noemen en met het FSC keurmerk. Ook hier geen synthetische ‘rommel’.

Wat bleek, de ene dry brush is de andere niet. De ene borstel is gemaakt van walnoothout, de ander weer van olijvenhout. Voor de lichaamsborstel koos ik voor een beukenhouten steel met een afneembare borstel met cactusharen. Nu hoor ik je bijna ‘AU’ denken, maar dat is niet nodig. Het zijn stevige haren, maar niet de stekels. Dus je loopt er na afloop niet bij als een wandelende rode streepjescode. En de borstel voor mijn/ het gezicht is eveneens van beukenhout maar heeft een borstel van ponyhaar.

De gezichtsborstel

Waarom ben ik overstag gegaan? Net als dat ik niet zo van de merken ben, zo ben ik ook niet iemand die elke trend of hype achterna loopt. Wat ik las in het artikel sprak mij erg aan, ook toen ik buiten dat artikel om naar het droog borstelen ging kijken. En vooral de voordelen van het droog borstelen zorgden voor dat ene duwtje richting de online winkel.

De 5 meest bekende voordelen van dry skin brushing/ droog borstelen zijn:

  1. Het helpt bij het afvoeren van gifstoffen, je ondersteunt je lymfesysteem;
  2. Een glimmende en gezonde huid, weg met die dode huidcellen;
  3. Het verstevigt je huid, een goed doorbloedde huid straalt! En * bonus* het gaat cellulitis tegen;
  4. Een diepe reiniging van je poriën, geen enkele reiniger/ lotion reinigt zo diep als de borstel en
  5. Het werkt stimulerend, werkelijk waar het werkt tegen bijvoorbeeld vermoeidheid. Maar je gaat ook meer van je lijf houden ♥

In het begin was het enorm aftasten, hoe moet je dat doen? Hoe borstel je goed en waar begin je? Het internet staat vol met allerhande plaatjes en filmpjes met de technieken. De een net wat uitgebreider dan de ander. Verder is het zelf aftasten hoe hard je kan drukken met de bostel. Wees uiteraard lief voor je lijf, de vellen hoeven er ook weer niet bij te hangen na afloop 😉 Om het helemaal af te maken smeer je je lekker in met een verzorgende/ voedende lotion of olie…

Foto: www.louland.nl
Foto: www.skin-brushing.com

Wil je het ook uitproberen, maar heb je geen borstel of wil je niet meteen de eerste de beste (online) winkel bestormen? Je kan het uitproberen met een bijvoorbeeld een droog washandje of een loofah spons. En na afloop smeer je je lekker in met een verzorgende/ voedende lotion of olie…

Wees lief voor je lijf.

Mir x

 

 

 

De VT Wonen & Designbeurs en de spannende treinreis

Ik moet nog lachen als ik terugdenk aan gisteren. De titel van de blog heeft iets weg van een nieuwe Suske en Wiske strip hahaha. Eindelijk, na een aantal jaren va niet kunnen door allerhande omstandigheden, konden we naar de VT Wonen & Designbeurs. Edu hoef ik niet mee te nemen naar zoiets en nu dat hij zo met zijn rug kwakkelt is dat geslenter al helemaal geen strak plan, Eva bleef ook liever bij papa thuis. Dus Noor en ik bereidden ons voor op een dagje Amsterdam RAI.

Kennen jullie die Ziggo reclame? De buurmannen komen vast te zitten in de tramremise… eindstation ehhh dat wordt lopen. Dat werd het voor ons niet helemaal, maar de terugweg was een erg eh… enerverende trip.

Maar eerst de beurs. Heenweg was top, her en der een overstap, want ga maar eens vanuit de Achterhoek ‘helemaal’naar de grote stad, zoals 1 van de conducteurs onderweg zei. Die man moest eens weten. Heb me vroegâh suf gereisd met de trein vanuit een grote stad.

Noor op de cover van de VT Wonen

Amsterdam RAI, met de mensenmassa liepen we automatisch vanaf het station naar de beurs. Noor keek haar ogen uit ‘is dit nou Amsterdam?’. Eigenlijk wel ja, maar ik neem haar nog wel eens mee naar de stad zelf. Een plattegrond rijker liepen we de eerste hal in. Daar werden we meteen verwend met al het moois van de Flexa stands. Het schattigste kamertje van Marina van Maanen (@veel_woongeluk). Zoveel leuks en moois in zo’n beperkte ruimte, super. Zou bijna zeggen dat er weer wat begint te rammelen, maar nee… blij met onze tiener en bijna tiener 😉

Overal is over nagedacht. Het kindje van Marina en haar vriend krijgt straks het mooiste kamertje van Nederland ♥

Noor koos een mooie Flexa kleurentester uit. De kleur die ik zocht was helaas op, maar dat mocht de pret niet drukken.

Gave wand van IXXI

We hebben onze ogen uitgekeken. Al waren er ook voldoende stands die we aan ons voorbij lieten gaan. We hebben immers net een nieuwe badkamer, de trap hoeft niet gepimpt te worden, er komt een compleet nieuwe en een jacuzzi is leuk, maar we graven straks onze eigen zwemvijver. Kortom er was voor ieder wat wils.

Noor noemde het propjes in de lucht (cultuurbarbaar haha…) ik vond dit werkelijk waar super!
Een driedubbel stapelbed, had er zo in willen duiken
Mooi door eenvoud
Fijne sfeer in het Ariadne at home huis
Mooie banken, heldere prijzen. What you see is what you get bij 4×6 Sofa. Deze houden we zeker in gedachten voor als de verbouwing klaar is en we onze leenbank kunnen teruggeven
Gek op glas en mooie verlichting, perfect gecombineerd door Calex Holland

Bij de stand van HM Home zagen we de door Theo-Bert Pot  (@theobert_pot) gestylde ruimtes, wat heeft die man een mooie kenmerkende stijl!

Mooi kleurgebruik
Hi Theo-Bert!

Na een rondje door de hysterisch drukke shop till you drop hal namen we een heerlijke donut en poké bowl om alles te laten bezinken. Al met al een leuke beurs, maar op de een of andere manier had ik, hadden we, er meer van verwacht. Het stomme is alleen dat ik niet goed kan aangeven wát ik dan miste. Ben wel heel blij dat we er nu ein-de-lijk eens geweest zijn. Kan weer wat afvinken 🙂

En toen de reis terug. Een verkeerde trein, we hadden een misser van 20 minuten die ons uiteindelijk 2 uur kostte… We zaten niet op te letten, nee echt?! En toen stonden we stil. Ik druk in mijn gsm, foto’s bekijken etc. En Noor in haar boek. Ineens kijk op, niks… stil, te stil. Helemaal niemand meer. O, dan moeten we hier er zeker uit, overstappen en klaar. Maar de deuren gingen niet meer open en er was verder niemand meer te zien. Lichte paniek in de ogen van Noor, zelfs een traantje… ook ik kreeg even een spontane opvlieger. Oké koppie erbij Mir. Richting de cabine van de machinist gelopen. Maar nog voordat we daar waren begon de trein plots te rijden!! Een sprintje naar de deur en na wat kloppen (klonk dat kloppen nu hysterisch?) stopte de trein weer. De machinist deed open, ietwat verbaasd keek hij ons aan. Wij lachten, ietwat nerveus gegiechel en ik zei ‘Hi, twee blondjes die niet zaten op te letten.’ Gelukkig kon de beste man er om lachen en hielp ons de trein uit. Daar stonden we dan, op station Almere Oostvaarders… Ehhh. Lang leve de NS reizen app!

Eenmaal weer op het goede spoor hebben we heerlijk in een deuk gelegen om onze fantastische actie en was snapchat een dankbaar medium. De medepassagiers zullen wel gedacht hebben. We probeerden nog stiekem een snapchat foto van de conducteur te maken, dezelfde man als op de heenreis die ons wees op ‘de grote stad’ (hij moest eens weten), maar dat lukte niet.

Waarschijnlijk hadden we er zo uit gezien wanneer we niet meer uit de trein konden komen…

Gelukkig liep alles met een sisser af… hahaha

Een paar ervaringen rijker en moe maar voldaan na een dagje treinen en beurs.

x Mir

 

 

 

 

 

 

 

Verbouwingsperikelen * De puntjes op de i

De puntjes op de i, wie kent ze niet.

Vaak worden ze niet allemaal afgevinkt. Zo ook in ons vorige huis in Culemborg. We hebben er bijna 11 jaar gewoond, maar toen we aan het inpakken sloegen kwamen we in een van de keukenlades, ver weg gestopt, een afwerklijst van de afzuigkap tegen. De keuken hebben we destijds met behulp van twee ooms van Edu zelf geplaatst. Alleen dat ene lijstje moest nog, daar boven bij de afzuigkap… daar ja. We hebben hem weer terug in de la gelegd. Dat puntje mochten de nieuwe bewoners op de i plaatsen.

Dat willen we nu niet. Zoveel mogelijk puntjes willen we op de i’s zetten. Dus overal wordt goed over nagedacht, over geboomd, hele whatsapp wisselingen met plaatjes om de ideeën bij te staan. ‘Is dit niet iets’ of ‘Wat vindt je hier van’ gevolgd door ‘ja da-hag, lelijk’ of ‘wat denk je zelf’ en uiteraard ook ‘ja gaaf!!’

De badkamer is ons eerste project wat we af konden vinken. Nog steeds als een kind zo blij. Zelfs nog ietwat onwennig om weer in huis, boven, je ding te doen. Vooral nu met het herfstachtige weer is het erg fijn om niet meer over het erf naar de keet te lopen. Ik schreef van de week nog dat ik soms nog in de keuken sta en me dan bedenk dat ik boven mijn tanden kan poetsen… haha lekker suf en hoe bedoel je je went ergens snel aan.

Muziek is voor ons belangrijk. Overal staat altijd wel een radio aan. Zo ook in de badkamer. Maar geen losse radio, nee we gebruikten onze telefoons en een draagbare bluetooth speaker. Dat wilden we in de nieuwe badkamer anders. Mooi weggewerkt. Geen gezeul met telefoons, speakers… shit lege batterij. Dan maar zonder muziek. Niet dat dat nou het einde van de wereld is, maar je wil het goed doen, het naar je zin maken.

Dolly tub van Flekzer

Edu is van de technische snufjes, dus hij begon aan een zoektocht op het internet naar ‘iets’ voor op de badkamer. Al gauw werd een systeem van Aquasound gevonden. Uiteraard in het wit. En het werkt super! Alle denkbare radiozenders zitten er op maar je kan ook via je telefoon muziek afspelen. Het kastje zit op het lichtnet aangesloten, geen lege batterijen meer. En het kastje kan je eenvoudig eraf halen en elders in de badkamer ophangen aan een tweede beugeltje, top!

Er kan weer heerlijk meegezongen worden
Mooi in het plafond verwerkt

De vensterbanken wilden we niet standaard hebben. Dat past niet bij de stijl. Te strak is sowieso niet ons ding, dus er werd gezocht naar iets van hout. Via de houtzagerij in het dorp kwamen we uit bij een meubelmaker bij hem aan de overkant. Grappig dat die ons niet eerder op was gevallen. een enthousiaste man kwam bij ons kijken. Met name om naar de gebinten te kijken, het hout moest mooi overeenkomen. Hij had nog wel wat liggen zei hij en een paar weken later kregen we drie vensterbanken voor in de gehele dakkapel, samen met de 2 planken voor aan de muur.

Mooie zware eikenhouten planken en vensterbanken maken het plaatje completer (Venderbosch meubelmakerij)

Aangezien we de paneeldeuren uit het voorhuis (het huis van mijn ouders) gebruiken, vonden we dat er mooi beslag op hoorde. Helaas was het oude beslag al eerder gesneuveld bij de vorige bewoners en wat er van over was, was niet meer bruikbaar. We schrokken van de prijzen, daar kan je goud geld mee verdienen. We lieten ons niet kisten en vonden mooie betaalbare deurkrukken bij loftdeur.nl.

De sloten met ‘bezet’ & ‘vrij’ volgen nog (toch nog een ander puntje ;))

Inmiddels is de gladwand compleet en afgekit. Een mooie afscheiding tussen de douche en de rest van de badkamer. Tussen de tegels en de kiezels van pebble-shop. Zo benieuwd naar hoe dat voelt onder de voeten tijdens het douchen. Een soort instant voetenmassage terwijl je doucht.

We kozen voor de witte river pebblestone. Mooi contrast tegen de witte wanden en de grijze tegels. En erg fijn dat je de pebbles gratis thuis kunt bekijken

Tot de volgende post.

x Mir

(De namen en merken die ik genoemd heb in deze blog zijn zonder enige vorm van sponsoring. Alles is zelf bedacht, uitgezocht en gekocht. ) 

Verbouwingsperikelen * Van 50 tinten bruin naar fris wit

Driewerf hoera, ontkurk de champagne, draai de kranen open… de badkamer is klaar!!

Op 20 april van dit jaar maakte ik de laatste foto van de badkamer. De dakkapel zat er toen al op. Maar verder nog in de originele staat. De welbekende 50 tinten bruin. Twee dagen hierna gingen we los met de sloophamers.

22 oktober 2015, de eerste foto van de badkamer na de koop van het huis
Al een heel verschil met de dakkapel… maar nog steeds bruin

In eerste instantie zouden we de badkamer verbouwen en gebruik maken van de oude/ originele ruimte. Alles was inmiddels besteld bij de badkamerboer en we konden aan de slag. Maar nog voordat de eerste tegel sneuvelde veranderde de plannen. Edu had een schets gemaakt van een nieuwe mogelijkheid. De ruimte naast de badkamer, het oude hok waar de cv ketel hing, kon erbij getrokken worden, of ik dat zag zitten.  Eh ja! Te gek.

Dit was het cv hok, zoals we het noemden

Het cv hok was een vreemde kamer (dat waren we inmiddels gewend, vreemde ruimtes). Donker, muffig en een ongelijke vloer. Een soort splitlevel kamer.  Waarom daar destijds voor gekozen was… goede vraag.

We waren het er al over eens dat het toilet uit de badkamer zou verdwijnen en deze zou in het cv hok komen. Met de deur naar de overloop. Maar verder zou die kamer een soort voorraadkamer worden. Alle handdoeken en toiletartikelen en dergelijke. Gedoemd om een een volgestouwd hok te worden, deur dicht en je ziet er niks van.

Dus het idee om die ruimte bij de rest van de badkamer te trekken was top! De douche konden we op die manier vergroten en de wasbak zou in de tweede ruimte erbij komen. Het idee om een oude werkbank als wastafelmeubel te gebruiken was geboren. Dat had in de originele plannen nooit gekund.

De tegels vlogen eraf
De oude gebinten werden gestut voor het maken van de nieuwe doorgang
De oude ingang dicht en de nieuwe doorgang was gerealiseerd
Het nieuwe toilet en de nieuwe doorgang naar de badkamer, voorheen het cv hok
Straks lekker warme voetjes

Er werd gesloopt, gebroken, gestut, gemetseld, lateien werden op hun nieuwe plek gelegd, de emmers met de nieuwe vloer werden naar boven gesleept en er werden voorbereidingen getroffen voor het opbouwen. Wat een proces! Soms vervloek je het, maar dat ben je eigenlijk gauw vergeten. De bouwstofzuiger werd uit het stof getrokken en aan het einde van een dag klussen werd er met een tevreden en trotse blik gekeken naar het resultaat van een dag zwoegen en stofhappen.

Elke stap werd gevierd, er werd geproost op de doorbraak, de nieuwe vloer, het bad wat eindelijk op zijn nieuwe plek stond, tegels die bleven zitten, eindelijk weer een plafond, strak gestucte wanden en het feit dat het er weer galmde 🙂

Ze blijven zitten…
Woohoo! Het bad
Er is weer een plafond

Een klus, een project. Alles in de vrije tijd. Als het maar even kon, dan waren we in de badkamer bezig. Edu voor het grovere werk en ik voor de details en de catering. Hulde voor Edu, veel klussen had hij nog niet eerder gedaan, maar hij flikte het elke keer weer. Met hulp van tips van vaklui en internet heeft hij onze badkamer omgetoverd tot een

We maakten in de tussentijd dankbaar gebruik van de douche in de keet achter de koeienstal. Zo fijn dat we die destijds op de kop hebben getikt en hebben gepimpt. Een knalgroene unit, ooit van een aannemer geweest. Nu een lichte ruime keet met een slaapkamer, douchecabine, toilet en woonkamer met keukenblokje. Een soort campinggevoel om met je schone spullen die kant op te lopen. Wel eerst de vraag ‘Is de keet al open?’ want anders kon je weer terug. Maar man wat hebben we geboft met het weer en we zijn ook precies op tijd klaar. Om nu met je spulletjes door deze woei te lopen… nee liever niet.

De oude gebinten/ balken die (deels) tevoorschijn kwamen wilden we niet weer verstoppen. Veel te mooi hout, het mag gezien worden.

En nu, na bijna 5 maanden, is het klaar. De beige bruine tegeltjes maakten plaats voor grote mat witte tegels, grote grijze tegels en een witte laminaat vloer. De douchebak werd een grote inloopdouche met een vloer van kiezelstenen & en een glazen wand en het (grotere) bad kreeg een plekje onder het raam. De oude beige wasbak werd ingeruild voor een grote strakke witte variant met twee kranen. Niet tegen de muur, zoals in de eerste plannen, maar op een oude werkbank die we via Marktplaats op de kop tikten. Leuk detail, hij komt uit Den Haag! Leuk toeval toch?

De rest van de styling mocht ik op me nemen, daar wil Edu zich niet al teveel mee bemoeien (dikke yass voor mij ;)). Misschien komt het omdat hij een beetje kleurendoof is, dat gecombineerd met het feit dat hij enorm makkelijk is, zorgde ervoor dat ik mijn ding kon doen. Het stomme is, dan ben je sylist in spé, heb je al wat leuke klussen gehad, maar je eigen stek is dan verrekte lastig.

Dit was dat oude muffe cv hok met de ongelijke vloer… vooral de nadruk op was! Bamboe tray, Madam Stoltz, At Home Living)
File bij de wasbak? Dan ga je toch lekker op de kist zitten? En in die kist zit alle voorraad qua shampoos en dergelijke, 2 in 1 (Oude legerkist, kussen van de Action, waxinelichthouder en opbergmand van Affari of Sweden & Grafitgrå, Hej Living)

 

Dit uitzicht, hou ervan (Kandelaar lid, House Doctor, At Home Living)
Onze trots, ons wastafelbeubel
Deze had ik al ruim een jaar in huis, eindelijk kon hij uitgepakt worden! (Kleed van HK Living, De dames van Rusticus Styling)
Een blik in de oude badkamer, nu een heerlijke ruimte met een soort spa gevoel (saillant detail, ben nog nooit in een spa geweest)

De eerste baddersessies zijn geweest. Wat een heerlijkheid! In het oude bad, in de oude situatie heb ik nooit gebadderd. Edu en de meiden wel. Mij stond het op de een of andere manier tegen. Ik ga een inhaalslag maken denk ik…

Het eerste project is klaar, een vinkje bij de badkamer, op naar het volgende project.

Liefs,

Mir xAt

 

 

Verbouwingsperikelen * De eerste etage

De eerste etage, waar alle slaapkamers, de badkamer en nog twee andere kamers zich bevinden. De slaapkamers en badkamer zijn de meest normale ruimtes van deze verdieping. De logeerkamer en het cv hok zijn raar. Echt waar, ze zijn raar!

In het voorhuis, het deel van mijn ouders hebben we al eens opgekeken van onlogische (in onze ogen) ruimtes/ creaties. Maar daar konden ze in het achterste gedeelte ook wat van. Alsof ze aan iets hadden gesnuffeld voordat ze de ruimtes gingen indelen. ‘De slaapkamers doen we gewoon en de badkamer ook, maar laten we er voor de lol 2 hele gekke kamertjes bij maken.’ Ik hoor het ze bijna zeggen haha.

De ruimte waar de cv ketel hangt is gek vanwege het hoogteverschil. Een soort mini splitlevel woning in een kamertje gepropt. In het begin moesten we echt uitkijken dat we onze nek niet braken wanneer we iets in het kamertje moesten leggen. Voor ons was het een soort dumphok geworden. Alle feestdagen stonden er en we hadden er twee rekken met onze kleding staan. Later is het nog even een soort speelruimte geworden voor de meiden. Gezellig tussen de bakken met Pasen, Sinterklaas en Kerst bij elkaar.

Inmiddels is de ruimte leeg. Underlayment vloeren, een trapje en een deel van de oude gebinten is alles wat er overblijft. Een deel van deze ruimte wordt straks het 2e toilet. Die verhuist van de badkamer naar daar.

Een muf hok… bij het leeghalen kwam de geur die er hing toen we het net hadden gekocht weer terug.

Gek hok hè? Als je dit zo ziet… Alles is houtje touwtje vastgemaakt. Net of ze 4 dozen met verschillende schroeven hadden, deze door elkaar husselden en elke keer met de ogen dicht een schroef pakten.

Pas op dat je niet valt…

Laat ik het maar niet over het gekke trapje hebben. Die verdwijnt en de vloer wordt gelijk getrokken. Een stuk van de dakkapel zal voor meer licht en ruimte zorgen. En straks komt hier het beddengoed, de handdoeken, enz., enz. te liggen.

Dan de andere gekke ruimte. De logeerkamer. De ruimte is in principe niet verkeerd. Een soort pijpenla, maar zo op het eerste gezicht niks mis mee. Tot je beseft dat er achter 1 van de muren nog een puist aan ruimte zit… loze ruimte, waar sinds de jaren 80 niks meer mee is gedaan.

Links de muur van de overloop, achter de muur van de achtergevel, rechts de muur waar achter niks zit… niks, nakkes, nada.

Waarom hebben ze dat zo gedaan? Goede vraag. Misschien wilden ze een smalle kamer, hadden ze niet meer nodig. Scheelt weer schoonmaken zou je denken.

Een piepklein raampje… zo jammer, want daardoor wordt het een donker smal hok in plaats van een gezellige logeerkamer.

Ook hier niet veel licht. Een klein raam met een soort tunneltje. Hieraan kan je al een beetje zien hoeveel ruimte er achter de muur schuil gaat.

Er paste een twijfelaar in en dan hield het wel zo’n beetje op. Tegen de achterwand stond nog een door de vorige eigenaars zelf gefabriceerde kast. Hij was handig, want ik kon er heel veel in kwijt, maar daar was het dan wel mee gezegd 😉

Aan de andere kant van de muur van de logeerkamer.

Hierboven kan je goed zien wat voor ruimte er nog achter zit. Ik sta ik op de vliering boven het laatste stukje van de voormalige deel/ stal. Het tunneltje naar het raampje is hier ook goed te zien. Handig zo’n zoldertje (ook al stootten we er ons hoofd geregeld tegen), maar de logeerkamer zou zo mooi en ruim kunnen zijn. Gelukkig komt daar binnenkomt verandering in. Ook hier zal een groot deel van de dakkapel voor meer licht en lucht zorgen. De vloer wordt doorgetrokken tot aan de kap. Het gebint zal dan weer mooi zichtbaar zijn.

Sorry overigens voor de slechte foto’s. Maar het licht is zo beperkt, nu nog eens extra doordat er zeilen over het dak liggen. Sommige kamers lijken in brand te staan en in andere waan je je in een soort greenroom.

Hebben of hadden jullie vreemde ruimtes in huis?

x Mir

Verbouwingsperikelen * De badkamer

De badkamer… eentje uit de jaren 80. Nu is er natuurlijk niks mis met de jaren 80, het is mijn bouwjaar 😉 maar op de 50 tinten bruin ben ik best uitgekeken. Al kan het natuurlijk altijd erger. Zo begrepen we van de aannemer dat zij laatst in een huis waren met een groen/ oranje badkamer. Wat een giller!

Aangezien de financiering op zich liet wachten deden we het ermee. Oké het is niet moeders mooiste, maar het werkt. We kunnen er ons ding doen en daar gaat het in het beginsel om. Het hoeft niet meteen een toonzaal te zijn.

Een van de eerste foto’s van de badkamer net na de koop van het huis… mooi bruin hè? En zien jullie het schoonmetselwerk op de overloop, nóg mooier haha.

Maar goed, de financiering is rond dus we kunnen aan de slag. Volgend weekend gaan de pannen van het dak en in de week erna zal het asbest gesaneerd worden. Daarna neemt de aannemer de kap onder handen. Bij pap en mam komen er dakramen in. De oude van ons worden vervangen en aan de kant van de badkamer komt een dakkapel. Betekent dus ook dat de badkamer op de schop gaat. YES!

Het begon allemaal al best wel echt te voelen. Het ‘knijp me’ gevoel begint langzaam weg te ebben. Maar toen we afgelopen week in een showroom naar spullen voor in de badkamer en de rest van het sanitair stonden te kijken, kreeg ik een beetje een ‘help’ gevoel.

Met een merkstift hebben we de douche uitgezet. Leuk om op de vloer te tekenen… hij gaat er toch uit 🙂

Leuk al die plaatjes in je hoofd, waar je al 2 jaar naar uitkijkt. Maar nu moeten de plaatjes uitgewerkt worden. Vind ik die stijl en kleur ook wel echt mooi? Vind Edu het ook nog wel mooi? Hij is op zich een hele makkelijke man (driewerf hoera voor de makkelijke man!), maar ook hij drukt zijn stempel op zaken. Logisch, dit is niet iets voor een paar jaar om vervolgens weer te verkassen. Hier willen we echt grijs en gerimpeld worden en een rollator race houden.

Dus… een badkamer. Wat een keuze. De een nog lelijker dan de ander. Maar ook hele mooie dingen. Eerst neusden we zelf een beetje rond, maar al gauw liepen we met een dame van de badkamer zaak rond.

Ook op de muur een streepje. De bruine stortbak verdwijnt straks 🙂

Alles wat er nu in zit komt weer terug, op 1 ding na, het toilet. Nu hoor ik je denken ‘waar moet je dan ‘je ding’ doen?’. Het toilet gaat weg uit de badkamer, maar komt terug elders op de verdieping. Wel zo fijn een apart toilet. Al is het maar omdat er, wanneer er gebadderd wordt, de meiden de vreemde neiging hebben om ‘gezellig’ een nummer 2 te komen doen terwijl je ligt chillen in je lavendelsopje.

Het bad moest een grote zijn. Edu is immers bijna 2 meter en wurmt zich nu al bijna 2 jaar in een ieniemini bad. De douche moest groot en ruim zijn. En aangezien de badkamer niet een balzaal is, komt er een glazen wand. Hoe lichter hoe beter. En de wasbak wordt er eentje met 2 kranen. O en er komt een design radiator.

Riverstone pebble wit van pebble-shop.nl

De tegels waren snel gevonden. Ik had alles het liefste wit witter witst gehad. Maar dat vond Edu te klinisch. Dus een grote grijze vloertegel, grote witte (mat, geen glimmer de glim) wandtegels en in de douche komen kiezels. Die hadden ze daar niet, dus bestelden we een proefmatje via Pebble-shop. Handig dat je zo’n matje thuis kan bekijken.

Afgelopen vrijdag ontvingen we de offerte. Met enige spanning openden we de envelop. Waar ik de hoofdprijs verwachtte viel het reuze mee. Super! We moeten nu alleen nog een keertje langs om de kiezels naast de vloer-/ wandtegels te houden, om te kijken of het een match (made in heaven) is.

De bouwtekening van Hogeweg-sanitair BV in Goor.

Heel gek, ik kan me altijd heel goed een voorstelling maken van iets. Maar nu we de tekening hebben, alles uitgezocht hebben en zelfs al iets tastbaars in huis hebben, ben ik ff m’n mojo kwijt. Stond gisteren in de badkamer echt moeite te doen om het voor me te zien. Komt vast goed.

Eerst het dak eraf, kom maar op!

x Mir

Spannend * de eerste echte stylingklus

Spannend! En dat is eigenlijk een understatement. Ik kneep hem best toen onze buren vroegen of ik misschien een blik wilde werpen op hun huis/ styling.

De ruimte waar ik als eerste langs kwam, het washok/ de bijkeuken. Geen poespas nodig.

Mijn kamers hebben de ene na de andere metamorfose ondergaan. Ik schoof mijn meubels alle kanten op. Stond wel eens klem en dacht ‘waar ben ik in vredesnaam mee bezig?!!’ Maar als het dan eenmaal naar mijn zin stond was ik blij.

De hal, een prachtige grote en hoge ruimte. Niet te druk qua kleur en functioneel met leuke diy’s.

Met 13 verhuizingen, waarvan 10 met mijn ouders, heb ik heel wat tekeningen gemaakt, plannen uitgewerkt en heel veel geschoven. Maar dat was voor mezelf, dan wel voor mijn ouders of voor de huizen waarin Edu en ik woonden. En nu werd ik gevraagd om het voor iemand anders te doen.

De woonkamer, met prachtige spanten, hoge plafonds en een leuke hoekjes. Knusheid & warmte.

Relatief nieuwe buren, een compleet lege verbouwde boerderij. Geen idee waar ze van houden, wat hun smaak/ stijl is. Ik voelde me even net als een van de stylisten van VT Wonen weer verliefd op je huis. Maar dan met nul ervaring hahaha.

De keuken. Een gezellige plek om te genieten van goed gezelschap.

Een rondje door het prachtig verbouwde pand gelopen, geluisterd en heel veel in mijn hoofd opgeslagen. Even later kroop ik achter de pc om moodboards uit te werken.

De slaapkamer. Een fijne plek om je terug te trekken na een lange dag of om heerlijk uit te slapen na een drukke week.

‘s Avonds rolden de moodboards uit de printer en stopte ik ze in een mapje, samen met een lijst met leuke (web)shops (bekend en onbekend) en de kleuren verf met de merken. Ik was er blij mee… Edu vond het ook mooi. Maar ja, om ons ging het nu even niet. Ik zou het de volgende dag gaan afgeven.

Na school, veilig met de meiden bij me reden we het erf op. Klotsende oksels á gogo. Het moment van de waarheid… spannend!!

Gelukkig werd het mapje met de moodboards doorgebladerd en zag ik geen fronsende wenkbrauwen of vraagtekengezichten. En al gauw de verlossende woorden ‘mooi’ ‘hier kunnen we wat mee’. Een last viel van m’n schouders.

Het kantoor. Niet teveel afleiding, functioneel, maar alles behalve saai.

Alle plaatjes komen van Pinterest, zo blij met dit medium. En samen met de kleuren van Flexa en Pure&Original kwam ik tot deze moodboards. Samen met het feit dat ze geen 2 linkerhanden hebben en niet vies zijn van wat planten heb ik ook wat leuke doe het zelf items en planten erbij gedaan.

Diezelfde avond volgde een berichtje van de buuf, het enthousiasme spatte er vanaf en de verf bleek al besteld te zijn! Te gek. Nog even geduld en ik mag bij ze gaan schuiven. Wat een gaaf gevoel, dat smaakt naar meer.

Benieuwd wat jullie ervan vinden.

x Mir

Mocht je een foto van jezelf herkennen en sta je nog niet genoemd bij de tags? Geef het aan en ik vernoem je erbij.

Boerderij * Het verbouwen kan (eindelijk) beginnen

Boerderij… Als westerse had ik nooit gedacht ooit op een boerderij te komen wonen. Laat staan in de Achterhoek. Met enige regelmaat komt de anekdote voorbij over mij en de verhuizing van mijn ouders (en mij) naar Drenthe. Vanuit de randstad naar de boeren, naar de mensen die je niet verstaat, weg van de bewoonde wereld. Let wel… ik was 18, mijn hele jeugd in en om Den Haag gewoond.

De originele blauwdruk van de boerderij. Wij zitten in de voormalige deel. Deze is in het begin van de jaren 80 verbouwd van stal naar woonhuis.

Even voor de duidelijkheid, we kwamen daar niet tussen ‘de boeren’ te wonen, niet in een boerderij en zaten op redelijke afstand van de stad Emmen en het merendeel van de buren kwam ook uit andere delen van het land en was wel te verstaan. De meeste Drenten overigens ook.

De achtergevel, of beter gezegd onze voorkant. De oude staldeur is op een lompe manier dichtgemaakt. Hier komt straks een glazen pui, samen met nog wat aanpassingen.

Maar goed, een boerderij. Nadat Edu en ik elkaar hadden leren kennen, verkering kregen, gingen we samenwonen in het Brabantse dorpje Maren-Kessel… Ik hoor je denken ‘Maren hoe??’ Dat was precies mijn gedachte toen Edu mij vertelde waar hij vandaan kwam haha. Maar we hebben er 2 jaar met plezier gewoond. Toch was er de wens voor mee ruimte, vooral met het oog op de toekomst.

Veel schuren/ stallen bij het huis. Dit is de grootste, de oude koeienstal.

We gingen van een mini bungalow naar een nieuwbouw woning in het Gelderse Culemborg die 3 keer zo groot was. Het idee was om er een paar jaar te wonen en dan weer terug te keren naar Brabant. Dat liep ietsje anders. Uiteindelijk woonden we er 11 jaar, werden Noor en Eva er geboren en trouwden we er.

Een van de vele behangetjes die we tegen kwamen… lekker retro, maar geef mij maar een witte muur 😉

Na de komst van de meiden kwam er een nieuwe ‘kriebel’. De wens voor meer rust en ruimte. In de omgeving van Culemborg was er wel wat, maar schreeuwend duur, dat gold ook voor Brabant. Er werd verder gekeken, maar er waren nog geen concrete plannen.

Een van de vele verrassingen… eentje met een luchtje. Onder de vloer van de voormalige deel bleek nog een mestput te zitten, vol met je weet wel. Het toilet beneden kwam hier op uit. Dat verklaarde de stank.

Tot het idee er kwam om samen met mijn ouders iets te gaan doen. Samen onder 1 dak. Wel gescheiden, ieder zijn eigen ding, maar wel bij elkaar. Ons huis in de verkoop en dat van mijn ouders. Eerst werd er gezocht in Drenthe. Jaja… daar waar ik zo’n afkeer van had 😉

Een van de containers die leeg werd afgeleverd en vol mee terug ging. Allemaal puin en afval uit het voorhuis, het deel van mijn ouders.

Ruim 4 jaar ging er overheen voordat er een koper voor onze deur stond. Een paar dagen voordat Edu uitgezonden zou worden tekenden we het voorlopig koopcontract. Na zijn uitzending zouden we gaan verhuizen. Waar naartoe? Dat wist nog niemand.

In het voorhuis bij mijn ouders op de eerste etage. De vloer bleek het huis te zijn van meneer houtworm en zijn enorme familie. De vloer moest eruit.

Tijdens Edu’s uitzending werd er druk over en weer gemaild met potentiële huizen. Te klein, te duur, niet geschikt voor dubbele bewoning, hoogspanningsmasten, ga zo maar door. Tot Edu vanuit Kosovo ons huidige huis mailde. Mijn ouders zijn eerst gaan kijken. Deze moesten we ook gaan bekijken, was hun advies. Dat kwam mooi uit, want Edu zou op verlof naar Nederland komen. Ook wij waren enthousiast. En nu…

Een andere mestput werd ook gedempt. Groot materieel werd ingeschakeld.

Ik zal jullie de hele rompslomp omtrent de aankoop van dit huis besparen. Laat ik het zo zeggen, op de dag dat er getekend zou worden voor de overdracht had ik het idee dat het niet meer goed zou komen. En ik was niet de enige.

De oude vloer van de begane grond in het voorhuis eruit en een nieuwe (de eerste vloer waar de leidingen nog op moeten) erin. Een heel spektakel.

Oké, een klein tipje van dé rompslomp… gedonder over de extra grond met de verkopers, verkopend makelaar en het kadaster, de verkopers die na de overdracht nog ‘even’ 3 weken wilden blijven zitten en uiteindelijk bij de notaris ook nog het nodige gezeik (dit is ècht een heel klein tipje van de sluier). Het gezicht van mijn moeder stond op standje onweer, nee herstel orkaan! Ze heeft, zoals ze het later zei, onder protest getekend. Ze deed het voor ons. Vreselijk 🙁 Eerlijk gezegd, als we dit van tevoren hadden geweten, dan zaten we hier nu niet. Maar ja, dat is de koe in de kont kijken.

Toen konden we beginnen, alles was achter de rug. Overigens stond het huis van mijn ouders toen nog steeds te koop. We konden aan de slag, alleen nog de financiering.

Alle staldeuren bleken zo rot als wat… Zelf alle deuren vernieuwd. De bleek fout, maar het was de eerste, de overige 13 deuren kwamen er wel goed uit 😉

Omdat ik mijn baan bij een van de ministeries in Den Haag had opgezegd en als zzp’er aan de slag ging was het een ramp om een financiering rond te krijgen. Eerst liet onze financiële man het afweten, hij ging ‘ineens’ met pensioen en er volgde radiostilte. Bij elke bank waar we aanklopten kregen we de deksel op onze neus. Uiteindelijk ben ik maar gaan solliciteren. Van uitvaartonderneming tot McDonalds en van IKEA tot groenvoorziening. Maar ook hier volgde hetzelfde als bij de banken ‘nee’. Uiteindelijk kon ik bij een lokale bakker aan de slag als schoonmaakhulp op de zaterdagen. Pittig werk, maar een fijn team van leuke meiden in de winkel.

Het verbouwen lag zowel voor als achter stil. De geldboom of de pot met goud werden maar niet gevonden. Kleine dingetjes werden er gedaan. Zo namen we de moestuin onder handen, vervingen de staldeuren, kapten bomen etc..

Inmiddels zijn we 2 jaar verder en is het, met een nieuwe financieel adviseur eindelijk gelukt om een financiering rond te krijgen. Vandaag is er getekend en kon de kurk knallen.

Tranen van blijdschap, opluchting…

Tegen het eind van september gaat de kap eraf. Dat moet als eerste, er zit asbest onder en dat willen we weg hebben. Dat geeft de mogelijkheid om een dakkapel te plaatsen en dakramen bij het voorhuis. Het merendeel gaan we zelf doen, wel onder begeleiding van onze aannemer. Na de kap gaan we beetje bij beetje naar beneden werken. Een puist werk, want alles moet gedaan worden. Al het sanitair, elektra, isolatie, ramen, beneden de complete vloer eruit, draagmuren slopen/ opschuiven en ga zo maar door. Mijn ouders laten het over aan de aannemer, groot gelijk, zij hebben genoeg geklust en verhuisd in hun leven. Als alles meezit is hun huis straks na 9 jaar ook verkocht… ineens komt alles tegelijk. Bizar! Maar zo ontzettend blij.

Twee jaar geleden zeiden we tegen de aannemer ‘Geld hebben we niet, maar tijd wel’. Oké, er is nu wat financiële ademruimte, maar de tijd is er zeker. Na 13 verhuizingen vind ik het wel welletjes en deze plek is veel te gaaf. Goed werk heeft tijd nodig, we gaan er echt ons droomhuis van maken ♥

Door de achter tuin (oké het weiland van de boer) achter een ballon aan hollen… goud waard.

Een permanent vakantiegevoel op een mooie plek… wie had dat gedacht. Een Brabander en Haagse samen in een boerderij in de Achterhoek, hahaha!

x Mir

Kinderkamer * Van blauw naar wit witter witst

De kamer van Noor onderging een metamorfose. Van blauwe tapijttegels (ja daar zijn ze weer!) naar wit underlayment. Van blauw naar wit witter witst ♥

Afgelopen 1 augustus werd Noor 10. 10… Tien!! Een tiener in huis. Wat geef je een meisje die blij is met niks? Ze wil dolgraag een keer kamperen en vissen met Edu, kan geregeld worden. Een paar boeken vond ze ook te gek (zijn inmiddels al uit) en ze wilde sparen voor een binnenhok voor Muis. Die staat al op de deel, gekocht van haar verjaardag geld.

Na het pimpen van Eva’s kamer, vroeg ik Noor of zij haar kamer ook graag anders wilde, qua vloer dan. Het leek haar wel wat. Alleen de gehorigheid vond ze dan wel een dingetje. De vloeren zijn namelijk van hout. Er ligt underlayment, daarbovenop een soort isolatie en dan de beruchte donkerblauwe tapijttegels. Het is al best gehorig. Wanneer de meiden boven een showtje opvoeren lijkt het net of er een kudde wilde olifanten boven rent. We schrokken ons rot toen we hier net woonden, bang dat er eentje door het plafond zou komen 😀

Allemaal leuke dingen, maar het is het net niet.

Wat ze dan erg vond was dat we haar dan kunnen horen. Als in ‘s avonds wanneer ze eigenlijk op bed moet liggen… Ik heb haar gerustgesteld ‘We horen je nu ook al ‘s avonds’ hahaha!

Drukke bedoeling, wel gezellig.

Een mooi moment was daar, een logeerpartij bij oma. De kamer kon op zijn kop. Op naar het wit!

Zus was op inspectie… mooi verschil zonder de tapijttegels.

De tapijttegels vlogen het raam uit gevolgd door de isolatie. Een vieze stofbende, maar het knapte meteen op. Heel even twijfelde ik nog of ik de vloer zo zou laten, maar de randen bij de plinten, waar je kon zien waar de oude vloerbedekking en zo zat, vond ik te lelijk. Dus de emmer met witte verf kwam tevoorschijn.

Heerlijk dat licht! De biedermeier schoof naar de andere kant van de kamer.

De Biedermeier kast bleef onveranderd, maar de ladenkast werd gestript van zijn laag lichtroze (Antoinette van Annie Sloan), het bed kreeg een lik verf (silversand van Abbondanza) en ook het bureautje kreeg een nieuwe jas (zijdeglans zwart op waterbasis van de lokale bouwmarkt). Ook spoot ik nog wat dingen zwart of wit. Dat van de meubels was eigenlijk niet de bedoeling, maar met het leegruimen van haar kamer zag ik hoe ze er aan toe waren en ik kon het niet laten 🙂

Alles weer op zijn plek.

De witte vloer was zo droog, maar de meubels (waaraan ik de dag ervoor al was begonnen) wilde maar niet drogen. Het was zo’n plakkerige dag. Even was ik bang dat ik het niet zou redden tot vandaag, de dag dat we de meiden op gaan halen. Maar gelukkig was het gisteren niet zo klam en kon alles weer op zijn (nieuwe) plek gezet worden.

Het was weer even een klus, vaak denk ik tijdens het verven en schuiven ‘waar ben ik aan begonnen’. Maar zodra ik de veranderingen zie wakkert mijn enthousiasme alleen maar nog meer aan.

De oude houten kist van mijn opa maakte plaats voor een gaaf ‘nieuw’ nachtkastje van BLUFT interieur.

Een lik witte verf, oké ook nog wat grijs en zwart, een paar nieuwe spullen, zoals het nachtkastje van BLUFT interieur, een kleed van H&M homeware en een vlaggenlijn van Liefhuis en je hebt een compleet andere kamer.

Het is misschien gek dat ik dit doe. Vooral met een hele grote verbouwing (lees: alles) in het vooruitzicht. Maar ik heb nu eenmaal slecht zitvlees. En op deze manier kan ik het alvast een beetje maken zoals ik het in mijn hoofd voor me zie. Straks komen er ook witte vloeren op de bovenverdieping, maar dan planken.

Tijd om naar Brabant af te reizen en Noor en Eva op te halen… ik ben benieuwd!

x Mir

High5Styling * Alle handjes in de lucht voor de touwlamp

Jullie kennen High5Styling wellicht wel van hét houten handje. Een geweldig item voor in je huis. Overal te gebruiken en door de beweegbare vingers in alle mogelijke poses te zetten. Dit tot soms grote hilariteit van de meiden (en mezelf) 😉

Maar High5Styling heeft nu meer dan het handje. Ze hebben een prachtige touwlamp ontwikkeld voor aan het plafond.

De lamp is gemaakt van echt touw. Overigens heel zacht touw. En weet je wat nou zo leuk is? Je kan er ook een knoop/ knopen in leggen. Het touw is er lang genoeg voor (1 meter).

Zie je Beer kijken vanuit de hangstoel? Wat zou ze denken van de nieuwe aanwinst 🙂

Je krijgt de touwlamp thuisgestuurd met al het bevestigingsmateriaal, je moet er alleen zelf een mooie lamp bij kopen. Dit keer koos ik voor een mooie bol van de HEMA. Niet teveel watt, anders krijg je zo’n tandartswachtruimte effect, vind ik.

Ik moet Edu overigens nog even extra lief aankijken *knipper knipper*. Ik ben best handig, maar een lamp aansluiten laat ik liever aan hem over.

De lamp hangt nu nog aan een haak aan het plafond. Wel fijn dat er vlakbij die plek, bij de hangstoel, een lichtpunt zit. Dan ben ik straks helemaal niet meer uit die hangstoel te krijgen 😉 Een fijne plek om ook lekker te lezen wanneer het donker wordt/ is.

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik hem heel mooi bij ons interieur vind passen.

Zijn jullie ook zo gek op leuke verlichting met een mooie uitstraling? Dan is deze mooierd echt iets voor jullie. Neem gauw een kijkje in de shop van High5Styling.

Ik mag namens High5Styling 20% geven op de webshop met de code bymir. Shopse!

x Mir