Verbouwingsperikelen * De puntjes op de i

De puntjes op de i, wie kent ze niet.

Vaak worden ze niet allemaal afgevinkt. Zo ook in ons vorige huis in Culemborg. We hebben er bijna 11 jaar gewoond, maar toen we aan het inpakken sloegen kwamen we in een van de keukenlades, ver weg gestopt, een afwerklijst van de afzuigkap tegen. De keuken hebben we destijds met behulp van twee ooms van Edu zelf geplaatst. Alleen dat ene lijstje moest nog, daar boven bij de afzuigkap… daar ja. We hebben hem weer terug in de la gelegd. Dat puntje mochten de nieuwe bewoners op de i plaatsen.

Dat willen we nu niet. Zoveel mogelijk puntjes willen we op de i’s zetten. Dus overal wordt goed over nagedacht, over geboomd, hele whatsapp wisselingen met plaatjes om de ideeën bij te staan. ‘Is dit niet iets’ of ‘Wat vindt je hier van’ gevolgd door ‘ja da-hag, lelijk’ of ‘wat denk je zelf’ en uiteraard ook ‘ja gaaf!!’

De badkamer is ons eerste project wat we af konden vinken. Nog steeds als een kind zo blij. Zelfs nog ietwat onwennig om weer in huis, boven, je ding te doen. Vooral nu met het herfstachtige weer is het erg fijn om niet meer over het erf naar de keet te lopen. Ik schreef van de week nog dat ik soms nog in de keuken sta en me dan bedenk dat ik boven mijn tanden kan poetsen… haha lekker suf en hoe bedoel je je went ergens snel aan.

Muziek is voor ons belangrijk. Overal staat altijd wel een radio aan. Zo ook in de badkamer. Maar geen losse radio, nee we gebruikten onze telefoons en een draagbare bluetooth speaker. Dat wilden we in de nieuwe badkamer anders. Mooi weggewerkt. Geen gezeul met telefoons, speakers… shit lege batterij. Dan maar zonder muziek. Niet dat dat nou het einde van de wereld is, maar je wil het goed doen, het naar je zin maken.

Dolly tub van Flekzer

Edu is van de technische snufjes, dus hij begon aan een zoektocht op het internet naar ‘iets’ voor op de badkamer. Al gauw werd een systeem van Aquasound gevonden. Uiteraard in het wit. En het werkt super! Alle denkbare radiozenders zitten er op maar je kan ook via je telefoon muziek afspelen. Het kastje zit op het lichtnet aangesloten, geen lege batterijen meer. En het kastje kan je eenvoudig eraf halen en elders in de badkamer ophangen aan een tweede beugeltje, top!

Er kan weer heerlijk meegezongen worden
Mooi in het plafond verwerkt

De vensterbanken wilden we niet standaard hebben. Dat past niet bij de stijl. Te strak is sowieso niet ons ding, dus er werd gezocht naar iets van hout. Via de houtzagerij in het dorp kwamen we uit bij een meubelmaker bij hem aan de overkant. Grappig dat die ons niet eerder op was gevallen. een enthousiaste man kwam bij ons kijken. Met name om naar de gebinten te kijken, het hout moest mooi overeenkomen. Hij had nog wel wat liggen zei hij en een paar weken later kregen we drie vensterbanken voor in de gehele dakkapel, samen met de 2 planken voor aan de muur.

Mooie zware eikenhouten planken en vensterbanken maken het plaatje completer (Venderbosch meubelmakerij)

Aangezien we de paneeldeuren uit het voorhuis (het huis van mijn ouders) gebruiken, vonden we dat er mooi beslag op hoorde. Helaas was het oude beslag al eerder gesneuveld bij de vorige bewoners en wat er van over was, was niet meer bruikbaar. We schrokken van de prijzen, daar kan je goud geld mee verdienen. We lieten ons niet kisten en vonden mooie betaalbare deurkrukken bij loftdeur.nl.

De sloten met ‘bezet’ & ‘vrij’ volgen nog (toch nog een ander puntje ;))

Inmiddels is de gladwand compleet en afgekit. Een mooie afscheiding tussen de douche en de rest van de badkamer. Tussen de tegels en de kiezels van pebble-shop. Zo benieuwd naar hoe dat voelt onder de voeten tijdens het douchen. Een soort instant voetenmassage terwijl je doucht.

We kozen voor de witte river pebblestone. Mooi contrast tegen de witte wanden en de grijze tegels. En erg fijn dat je de pebbles gratis thuis kunt bekijken

Tot de volgende post.

x Mir

(De namen en merken die ik genoemd heb in deze blog zijn zonder enige vorm van sponsoring. Alles is zelf bedacht, uitgezocht en gekocht. ) 

Verbouwingsperikelen * Van 50 tinten bruin naar fris wit

Driewerf hoera, ontkurk de champagne, draai de kranen open… de badkamer is klaar!!

Op 20 april van dit jaar maakte ik de laatste foto van de badkamer. De dakkapel zat er toen al op. Maar verder nog in de originele staat. De welbekende 50 tinten bruin. Twee dagen hierna gingen we los met de sloophamers.

22 oktober 2015, de eerste foto van de badkamer na de koop van het huis
Al een heel verschil met de dakkapel… maar nog steeds bruin

In eerste instantie zouden we de badkamer verbouwen en gebruik maken van de oude/ originele ruimte. Alles was inmiddels besteld bij de badkamerboer en we konden aan de slag. Maar nog voordat de eerste tegel sneuvelde veranderde de plannen. Edu had een schets gemaakt van een nieuwe mogelijkheid. De ruimte naast de badkamer, het oude hok waar de cv ketel hing, kon erbij getrokken worden, of ik dat zag zitten.  Eh ja! Te gek.

Dit was het cv hok, zoals we het noemden

Het cv hok was een vreemde kamer (dat waren we inmiddels gewend, vreemde ruimtes). Donker, muffig en een ongelijke vloer. Een soort splitlevel kamer.  Waarom daar destijds voor gekozen was… goede vraag.

We waren het er al over eens dat het toilet uit de badkamer zou verdwijnen en deze zou in het cv hok komen. Met de deur naar de overloop. Maar verder zou die kamer een soort voorraadkamer worden. Alle handdoeken en toiletartikelen en dergelijke. Gedoemd om een een volgestouwd hok te worden, deur dicht en je ziet er niks van.

Dus het idee om die ruimte bij de rest van de badkamer te trekken was top! De douche konden we op die manier vergroten en de wasbak zou in de tweede ruimte erbij komen. Het idee om een oude werkbank als wastafelmeubel te gebruiken was geboren. Dat had in de originele plannen nooit gekund.

De tegels vlogen eraf
De oude gebinten werden gestut voor het maken van de nieuwe doorgang
De oude ingang dicht en de nieuwe doorgang was gerealiseerd
Het nieuwe toilet en de nieuwe doorgang naar de badkamer, voorheen het cv hok
Straks lekker warme voetjes

Er werd gesloopt, gebroken, gestut, gemetseld, lateien werden op hun nieuwe plek gelegd, de emmers met de nieuwe vloer werden naar boven gesleept en er werden voorbereidingen getroffen voor het opbouwen. Wat een proces! Soms vervloek je het, maar dat ben je eigenlijk gauw vergeten. De bouwstofzuiger werd uit het stof getrokken en aan het einde van een dag klussen werd er met een tevreden en trotse blik gekeken naar het resultaat van een dag zwoegen en stofhappen.

Elke stap werd gevierd, er werd geproost op de doorbraak, de nieuwe vloer, het bad wat eindelijk op zijn nieuwe plek stond, tegels die bleven zitten, eindelijk weer een plafond, strak gestucte wanden en het feit dat het er weer galmde 🙂

Ze blijven zitten…
Woohoo! Het bad
Er is weer een plafond

Een klus, een project. Alles in de vrije tijd. Als het maar even kon, dan waren we in de badkamer bezig. Edu voor het grovere werk en ik voor de details en de catering. Hulde voor Edu, veel klussen had hij nog niet eerder gedaan, maar hij flikte het elke keer weer. Met hulp van tips van vaklui en internet heeft hij onze badkamer omgetoverd tot een

We maakten in de tussentijd dankbaar gebruik van de douche in de keet achter de koeienstal. Zo fijn dat we die destijds op de kop hebben getikt en hebben gepimpt. Een knalgroene unit, ooit van een aannemer geweest. Nu een lichte ruime keet met een slaapkamer, douchecabine, toilet en woonkamer met keukenblokje. Een soort campinggevoel om met je schone spullen die kant op te lopen. Wel eerst de vraag ‘Is de keet al open?’ want anders kon je weer terug. Maar man wat hebben we geboft met het weer en we zijn ook precies op tijd klaar. Om nu met je spulletjes door deze woei te lopen… nee liever niet.

De oude gebinten/ balken die (deels) tevoorschijn kwamen wilden we niet weer verstoppen. Veel te mooi hout, het mag gezien worden.

En nu, na bijna 5 maanden, is het klaar. De beige bruine tegeltjes maakten plaats voor grote mat witte tegels, grote grijze tegels en een witte laminaat vloer. De douchebak werd een grote inloopdouche met een vloer van kiezelstenen & en een glazen wand en het (grotere) bad kreeg een plekje onder het raam. De oude beige wasbak werd ingeruild voor een grote strakke witte variant met twee kranen. Niet tegen de muur, zoals in de eerste plannen, maar op een oude werkbank die we via Marktplaats op de kop tikten. Leuk detail, hij komt uit Den Haag! Leuk toeval toch?

De rest van de styling mocht ik op me nemen, daar wil Edu zich niet al teveel mee bemoeien (dikke yass voor mij ;)). Misschien komt het omdat hij een beetje kleurendoof is, dat gecombineerd met het feit dat hij enorm makkelijk is, zorgde ervoor dat ik mijn ding kon doen. Het stomme is, dan ben je sylist in spé, heb je al wat leuke klussen gehad, maar je eigen stek is dan verrekte lastig.

Dit was dat oude muffe cv hok met de ongelijke vloer… vooral de nadruk op was! Bamboe tray, Madam Stoltz, At Home Living)
File bij de wasbak? Dan ga je toch lekker op de kist zitten? En in die kist zit alle voorraad qua shampoos en dergelijke, 2 in 1 (Oude legerkist, kussen van de Action, waxinelichthouder en opbergmand van Affari of Sweden & Grafitgrå, Hej Living)

 

Dit uitzicht, hou ervan (Kandelaar lid, House Doctor, At Home Living)
Onze trots, ons wastafelbeubel
Deze had ik al ruim een jaar in huis, eindelijk kon hij uitgepakt worden! (Kleed van HK Living, De dames van Rusticus Styling)
Een blik in de oude badkamer, nu een heerlijke ruimte met een soort spa gevoel (saillant detail, ben nog nooit in een spa geweest)

De eerste baddersessies zijn geweest. Wat een heerlijkheid! In het oude bad, in de oude situatie heb ik nooit gebadderd. Edu en de meiden wel. Mij stond het op de een of andere manier tegen. Ik ga een inhaalslag maken denk ik…

Het eerste project is klaar, een vinkje bij de badkamer, op naar het volgende project.

Liefs,

Mir xAt

 

 

Verbouwingsperikelen * De badkamer

De badkamer… eentje uit de jaren 80. Nu is er natuurlijk niks mis met de jaren 80, het is mijn bouwjaar 😉 maar op de 50 tinten bruin ben ik best uitgekeken. Al kan het natuurlijk altijd erger. Zo begrepen we van de aannemer dat zij laatst in een huis waren met een groen/ oranje badkamer. Wat een giller!

Aangezien de financiering op zich liet wachten deden we het ermee. Oké het is niet moeders mooiste, maar het werkt. We kunnen er ons ding doen en daar gaat het in het beginsel om. Het hoeft niet meteen een toonzaal te zijn.

Een van de eerste foto’s van de badkamer net na de koop van het huis… mooi bruin hè? En zien jullie het schoonmetselwerk op de overloop, nóg mooier haha.

Maar goed, de financiering is rond dus we kunnen aan de slag. Volgend weekend gaan de pannen van het dak en in de week erna zal het asbest gesaneerd worden. Daarna neemt de aannemer de kap onder handen. Bij pap en mam komen er dakramen in. De oude van ons worden vervangen en aan de kant van de badkamer komt een dakkapel. Betekent dus ook dat de badkamer op de schop gaat. YES!

Het begon allemaal al best wel echt te voelen. Het ‘knijp me’ gevoel begint langzaam weg te ebben. Maar toen we afgelopen week in een showroom naar spullen voor in de badkamer en de rest van het sanitair stonden te kijken, kreeg ik een beetje een ‘help’ gevoel.

Met een merkstift hebben we de douche uitgezet. Leuk om op de vloer te tekenen… hij gaat er toch uit 🙂

Leuk al die plaatjes in je hoofd, waar je al 2 jaar naar uitkijkt. Maar nu moeten de plaatjes uitgewerkt worden. Vind ik die stijl en kleur ook wel echt mooi? Vind Edu het ook nog wel mooi? Hij is op zich een hele makkelijke man (driewerf hoera voor de makkelijke man!), maar ook hij drukt zijn stempel op zaken. Logisch, dit is niet iets voor een paar jaar om vervolgens weer te verkassen. Hier willen we echt grijs en gerimpeld worden en een rollator race houden.

Dus… een badkamer. Wat een keuze. De een nog lelijker dan de ander. Maar ook hele mooie dingen. Eerst neusden we zelf een beetje rond, maar al gauw liepen we met een dame van de badkamer zaak rond.

Ook op de muur een streepje. De bruine stortbak verdwijnt straks 🙂

Alles wat er nu in zit komt weer terug, op 1 ding na, het toilet. Nu hoor ik je denken ‘waar moet je dan ‘je ding’ doen?’. Het toilet gaat weg uit de badkamer, maar komt terug elders op de verdieping. Wel zo fijn een apart toilet. Al is het maar omdat er, wanneer er gebadderd wordt, de meiden de vreemde neiging hebben om ‘gezellig’ een nummer 2 te komen doen terwijl je ligt chillen in je lavendelsopje.

Het bad moest een grote zijn. Edu is immers bijna 2 meter en wurmt zich nu al bijna 2 jaar in een ieniemini bad. De douche moest groot en ruim zijn. En aangezien de badkamer niet een balzaal is, komt er een glazen wand. Hoe lichter hoe beter. En de wasbak wordt er eentje met 2 kranen. O en er komt een design radiator.

Riverstone pebble wit van pebble-shop.nl

De tegels waren snel gevonden. Ik had alles het liefste wit witter witst gehad. Maar dat vond Edu te klinisch. Dus een grote grijze vloertegel, grote witte (mat, geen glimmer de glim) wandtegels en in de douche komen kiezels. Die hadden ze daar niet, dus bestelden we een proefmatje via Pebble-shop. Handig dat je zo’n matje thuis kan bekijken.

Afgelopen vrijdag ontvingen we de offerte. Met enige spanning openden we de envelop. Waar ik de hoofdprijs verwachtte viel het reuze mee. Super! We moeten nu alleen nog een keertje langs om de kiezels naast de vloer-/ wandtegels te houden, om te kijken of het een match (made in heaven) is.

De bouwtekening van Hogeweg-sanitair BV in Goor.

Heel gek, ik kan me altijd heel goed een voorstelling maken van iets. Maar nu we de tekening hebben, alles uitgezocht hebben en zelfs al iets tastbaars in huis hebben, ben ik ff m’n mojo kwijt. Stond gisteren in de badkamer echt moeite te doen om het voor me te zien. Komt vast goed.

Eerst het dak eraf, kom maar op!

x Mir

Kinderkamer * Van blauw naar wit witter witst

De kamer van Noor onderging een metamorfose. Van blauwe tapijttegels (ja daar zijn ze weer!) naar wit underlayment. Van blauw naar wit witter witst ♥

Afgelopen 1 augustus werd Noor 10. 10… Tien!! Een tiener in huis. Wat geef je een meisje die blij is met niks? Ze wil dolgraag een keer kamperen en vissen met Edu, kan geregeld worden. Een paar boeken vond ze ook te gek (zijn inmiddels al uit) en ze wilde sparen voor een binnenhok voor Muis. Die staat al op de deel, gekocht van haar verjaardag geld.

Na het pimpen van Eva’s kamer, vroeg ik Noor of zij haar kamer ook graag anders wilde, qua vloer dan. Het leek haar wel wat. Alleen de gehorigheid vond ze dan wel een dingetje. De vloeren zijn namelijk van hout. Er ligt underlayment, daarbovenop een soort isolatie en dan de beruchte donkerblauwe tapijttegels. Het is al best gehorig. Wanneer de meiden boven een showtje opvoeren lijkt het net of er een kudde wilde olifanten boven rent. We schrokken ons rot toen we hier net woonden, bang dat er eentje door het plafond zou komen 😀

Allemaal leuke dingen, maar het is het net niet.

Wat ze dan erg vond was dat we haar dan kunnen horen. Als in ‘s avonds wanneer ze eigenlijk op bed moet liggen… Ik heb haar gerustgesteld ‘We horen je nu ook al ‘s avonds’ hahaha!

Drukke bedoeling, wel gezellig.

Een mooi moment was daar, een logeerpartij bij oma. De kamer kon op zijn kop. Op naar het wit!

Zus was op inspectie… mooi verschil zonder de tapijttegels.

De tapijttegels vlogen het raam uit gevolgd door de isolatie. Een vieze stofbende, maar het knapte meteen op. Heel even twijfelde ik nog of ik de vloer zo zou laten, maar de randen bij de plinten, waar je kon zien waar de oude vloerbedekking en zo zat, vond ik te lelijk. Dus de emmer met witte verf kwam tevoorschijn.

Heerlijk dat licht! De biedermeier schoof naar de andere kant van de kamer.

De Biedermeier kast bleef onveranderd, maar de ladenkast werd gestript van zijn laag lichtroze (Antoinette van Annie Sloan), het bed kreeg een lik verf (silversand van Abbondanza) en ook het bureautje kreeg een nieuwe jas (zijdeglans zwart op waterbasis van de lokale bouwmarkt). Ook spoot ik nog wat dingen zwart of wit. Dat van de meubels was eigenlijk niet de bedoeling, maar met het leegruimen van haar kamer zag ik hoe ze er aan toe waren en ik kon het niet laten 🙂

Alles weer op zijn plek.

De witte vloer was zo droog, maar de meubels (waaraan ik de dag ervoor al was begonnen) wilde maar niet drogen. Het was zo’n plakkerige dag. Even was ik bang dat ik het niet zou redden tot vandaag, de dag dat we de meiden op gaan halen. Maar gelukkig was het gisteren niet zo klam en kon alles weer op zijn (nieuwe) plek gezet worden.

Het was weer even een klus, vaak denk ik tijdens het verven en schuiven ‘waar ben ik aan begonnen’. Maar zodra ik de veranderingen zie wakkert mijn enthousiasme alleen maar nog meer aan.

De oude houten kist van mijn opa maakte plaats voor een gaaf ‘nieuw’ nachtkastje van BLUFT interieur.

Een lik witte verf, oké ook nog wat grijs en zwart, een paar nieuwe spullen, zoals het nachtkastje van BLUFT interieur, een kleed van H&M homeware en een vlaggenlijn van Liefhuis en je hebt een compleet andere kamer.

Het is misschien gek dat ik dit doe. Vooral met een hele grote verbouwing (lees: alles) in het vooruitzicht. Maar ik heb nu eenmaal slecht zitvlees. En op deze manier kan ik het alvast een beetje maken zoals ik het in mijn hoofd voor me zie. Straks komen er ook witte vloeren op de bovenverdieping, maar dan planken.

Tijd om naar Brabant af te reizen en Noor en Eva op te halen… ik ben benieuwd!

x Mir

Kinderkamer * Van blauwe tapijttegel naar wit underlayment

Ik kreeg de kolder in mijn kop. Alweer? Ja, alweer. Gisteravond kreeg ik een ingeving. Edu zag het al aan mijn gezicht en vroeg ‘Wat wil je nu weer gaan doen?’. Wat kent hij me toch goed 🙂 Ik had het idee opgevat om de kamer van Eva te veranderen en dan met name de vloer, of beter gezegd het underlayment onder de tapijttegels.

In eerste instantie was ik blij met de tapijttegels. Een tijdelijke oplossing tussen de vieze oude vloerbedekking van de vorige bewoners en onze toekomstige vloer, wit en hout. Maar we zijn inmiddels ruim een jaar verder en er is nog altijd geen groen licht voor de verbouwing. Dus de tapijttegels komen mijn neus uit. Niet gek toch?

IMG_20170428_112316_910_1493392873341
Niet mooi toch… dat underlayment is veel beter (ja ik klus op m’n blote voeten, heb zelden sokken aan)

Eigenlijk hoef ik dingen niet echt meer aan hem voor te leggen. Hij is mijn veranderdrang inmiddels gewend. En daarbij is hij erg makkelijk (en een beetje kleurenblind), dus 9 van de 10 keer zegt hij toch wel ja… en die 10e keer ook hahaha.

Aangezien ik morgen moet werken en zondag bij de IG lunch van Odyvet en Stijlhabitat ben, bleef er weinig tijd over voor de verjaardag van Eva… maandag 1 mei.

En stom eigenlijk als je bedenkt dat we helemaal geen plannen hadden voor haar kamer. Het begon allemaal met een bed wat ik voor nop op kon halen via Facebook. Toen gingen de radertjes draaien en van het één kwam het ander.

Het oude Franse spijlenbed kwam op de overloop te staan, net als de rest van haar meubels. Op 1 ding na, de kledingkast, daar moest ik nog ff wat op verzinnen tijdens het verven. Wat een zooi op de overloop… een nieuwe olympische sport was geboren, hinkstapsprong tussen meubels en speelgoed door. Daarna was de vloerbedekking aan de beurt, de tapijttegels vlogen eruit, net als de ondervloer. Ff met de stofzuiger erover en de emmer latex kon erbij komen. Ik had geen zin om met de roller op m’n knieën door de kamer te gaan, dus een bezemsteel bood uitkomst.

De verf was droog (zo goed als) dus het bed kon erin (het kleed is van LaFinesse en ik kocht het bij AtHomeLiving).

Het was een beetje pielen, maar eenmaal bezig kreeg ik de slag te pakken en voor ik het wist was de vloer wit. Wat een verschil (en wat stom dat ik geen voor foto had gemaakt…). De kledingkast heb ik overigens tijdens het verven eerst naar voren geschoven, het deel erachter geverfd en toen dat zo goed als droog was heb ik hem weer op zijn plek gezet. Dikke kans dat er pootafdrukken staan, wanneer ik de boel weer eens ga veranderen, maar dat zie ik dan wel weer 😀

En alles op zijn plek… ik vind het leuk!

Terwijl de vloer droogde kon ik lunchen en na de lunch begon het leukste werk, het inrichten.

De oude kist is nog van mijn opa geweest, uit zijn diensttijd bij de Koninklijke Marechaussee. Nu zit het vol met boeken.

Toen alles weer een plekje had, heb ik Eva geroepen… een tromroffel en tadaa! Ik lette goed op haar snoet, wat vindt ze ervan?? ‘Wat is het anders!'(cliché antwoord bij metamorfoseprogramma’s op tv) en ‘Mama, het is véél groter!’. Ze is blij (joepie… ik ook, extra blij, want ik hoef het niet meer terug te draaien). Ze is alleen even voor het avondeten beneden geweest, voor de rest van de dag is ze in haar ‘nieuwe’ kamer bezig. Missie geslaagd!

Een lekker plekje om te luieren (het poezenkussen is van Ikea en het grote zwarte van de Aldi)
Het oude schoolbureautje. Eerst stond het bij Noor op haar kamer. Een oude emaille emmer doet dienst als prullenbak.
Gek op de opbergzakken van House Doctor.

Ik zit inmiddels weer fris gewassen beneden, mijn witte voetzolen zijn niet meer wit en Edu weet nu eindelijk wat ik nu precies bedoel met dat alles licht en wit moet 😀

x Mir